KİTTY WU

2011-12-18T00:27:00.003+02:00

...

Bugünü neredeyse hicbir sey yapmadan tükettim.Birkac gündür yakama yapisan hastalik yüzünden sabahlari cok kötü uyaniyorum.Bu sabah Serra yedibucuk gibi uyaninca hadi kalkalim diye tutturdu.Ya Serra ben uyumaliyim ,yorgunum ,hastayim ,cart curt söylemlerimi her zamanki gibi yemedi ama yaptigimiz pazarlik sonucu koltukda birkac saat uyuyabildim.Tabii tekrar uyumadan önce sabah klasigimiz biberonda süt hazirlandi,neden bu cok soguk degil diye söylenen kuzuya hala tam iyilesmedigi hatirlatildi -gecen hafta babasi ve Serra grip sebepli tribal enfeksiyonlariyla beni bayilttilar - sonra cocuk kanalimiz acildi hatta dün yaptigim pogcalardan biri sehpaya hazirlandi bir mucize olup yenilir diye (uyandigimda üzerinde birkac dis izi vardi,ben hüplettim kalanini).Uyumak icin gerekli kosullar hazirlanip etrafa savrulan birkac tehditten sonra son olarak coraplari da giydirilen Serra buaralar nedense takik oldugu baby first kanaliyla basbasa birakildi.Koltuga yerlesmis, üzerine battaniye almis, bir elinde biberon ,dizlerinde pogaca tabagi olan bir Serra hayal edin.Uyumak icin her cesit taklayi atabilecek bir anne bir de.Hem tabagi hem biberonu kontrol etmekde zorlaninca birini bana uzatip duruyor.Öyle tatli ki.Bir zaman sonra ben uykuma geri dönmüsken üsümüs bacaklariyla yanima sigisiyor,elini gögsüme sokuyor o cok sevdigi benimle oynuyor.Koltuk ikimiz icin cok dar , ücümüz icin sigismak imkansiz ama kolumu bacaklarinin arkasindan gecirip düsmesin diye tutunca heryere sigisiyor benim kuzum.Sonra daralip gidiyor.Bir zaman sonra anne ben aciktim diyor.Gözlerimi acmaya calisiyorken bir taraftanda kendime kizarak kalkiyorum.Sorumsuz buluyorum kendimi.

-Anne burda kahvalti edelim ,sehpada.
-Edelim kizim.
-Nasil istersin yumurtani?
-Her zamankinden anne .
-:)
Gülümsüyorum ;gri ,karanlik ,umutsuz gibi görünen bir Avusturya sabahina kizimin sayesinde.

Ev berbat.Kirli ve daginik.Serra'nin dagitma hizina yetisemiyorum dogrusu.Kirlilik tabiiki benim tembelligim ve bir haftadir hastaliklarla aksayan düzen yüzünden asmis durumda.Iki gün önce basladigim ütüler bitirilmek umuduyla karsimda bekliyor.Serranin odasina salona getirip dagittigi esyalari birakmak icin her gittigimde aglamak istiyorum.O kadar umutsuz halde yani.En son kilere gecerken göz ucuyla baktigimda acik cekmecelerden kiyafetler sarkiyordu:)Bendeki enerji derseniz sifirin altinda.Vücudumu degil ama kafami tasimak cok zor geliyor böyle yarim yamalak nefes alabilirken.Hersey güzel olacak ben herseyi halledicem modunda dolasiyorum.Cok mu rahatim ne ?Yok yok gercekten hastayim.

2011-12-16T23:14:00.002+02:00

Artik Okullu Oldugumuz Anlasiliyor mu?

Bizim kuzu Ekim 19 itibariyle anaokuluna basladi.Eylül basi baslayacakti ama benim rahatsizligim nedeniyle Türkiye de oldugumuzdan sürec biraz aksadi.Simdi anaokulu dedigimi duysa, anaokulu degil Kinder Garten diye düzeltir.

Gecen kis cok hevesli olmasina ragmen bu sene Türkiye de ben sensiz durmam diye sayiklamaya baslamisti.Ilk üc gün hersey yolundaydi neredeyse sabahtan ögle saatine kadar kaldi. Sadece almaya gittigimde gözleri dolup duygusallasiyordu.Kendini cok yalniz ve yabanci hissettigi icin olsa gerek ve tabii Almanca bilmemesininde etkisiyle sanirim ürkek ürkek bakiyordu etrafa.Yine de sasirtici derecede istekliydi.Ne zaman ki araya tatil girdi -ki basladigi dönem cok tatil vardi- her sabah aglayarak gitmeye basladik.Kaldigi süreyi kisalttiksa da sabah ayrilisimiz cok sancili oluyordu.Ben giderken bacagima sarilip ayrilmamak icin direniyordu ki bu halde onu birakmak gercekten cok bunaltici.Ben gidince onunla ilgilenen ögretmenine baya bir saydiriyormus .Baska bir Türk annenin dedigine göre seni sevmiyorum demisligi bile var:))Bir de eve gelip bana anlattiklari var ki sormayin.

"Anne bugün sen gidince ben ayaklarimi yere vurup tepinirken elimi böyle ögretmene vurcakmis gibi havaya kaldirdim ama sonra kendimi tuttum vurmadim ,sadece elim bacagina düstü " gibi....

Bitmeyecekmis gibi gelen bu zor haftalarin ardindan bizim kuzu kendine bir Türk arkadas buldu ve hersey yoluna girdi.Bana güle oynaya hoscakal demeye , Nergiscigiyle okulun tadini cikarmaya basladi.Simdi tek problemimiz Nergis gelicek mi gelmicek mi?Birkac gün hasta olup gitmeyince yine ayrilirken zorlansa da en azindan düzenli olarak gitmesi gerektigini kabullendi.Eh ben de rahata erdim...

Buarada ben bunlari yazmaya calisirken tam 3 kez uyanarak sonunda beni yataga getirmeyi basardi.Inanin ne yazdigimdan benim de haberim yok:)

Masa bacagindaki cizgiler daha eski calismalarimizdan.Hala arada ufak karalamalar yapiyoruz cok aniden bastiran Ilham karsisinda:)

Hasta ve caliskan kiz.Bunlar aslinda burada anaokullarinda yürütülen ,anne ve cocuklara kaliteli zaman kullanimi icin yol gösterimini hedefleyen bir projenin ödevleri.Hergüne bir calisma var .Ben haftada bir gün Serranin okulundaki kursa katiliyorum ,eve icinde haftalik ödevler olan bir dosya getiriyorum.Serra buna bayiliyor.Ancak ya cabucak sikiliyor boya yaparken ya da hepsini ayni gün yapmak isteyip beni bunaltiyor.Ama yine de birlikte birseyler yapmamizin heyecani onu cok mutlu ediyor.

Su kücük ellerin kalem tutusuna hayran olunmaz mi ?Ya icindeki hevese?
Sonra birdenbire vazgecisine, yoruldum deyisine ,biraz da sen yap hep ben yapiyorum deyisine ...

Anaokuluna gitmeye ilk basladigimiz hafta...Henüz gitmek istemiyorum diye aglamalara baslamamisken.Süslenip püslenip poz verirken:)Ve neredeyse iki yasinda tanistigimiz biberon hala en sevdigimiz dostlardanken.

Ve ilk gün.Tabii ki anne kaytarip kücük kuzuyu babayla yolladi.Benden ayrilmasi hep daha güc oldugu icin ben gitmedim ilk gün.Meger asil zorluk ikinci haftadaymis.En zor günler yine bana kaldi.Annelik de bu degil mi zaten:)

2011-12-11T15:19:00.009+02:00

BIR ACI ...BIR TATLI...

Cuma sabahi aksama rahat rahat hazirlarim diye suya koydum asurelikleri.Icimde bir telas, bir mutluluk.Eksik malzemeleri almak icin disari cikmali, ev temizlenmeli, Serra kuzusu pesimde bir yandan - anne beni McDonalds' a götür patates istiyorum dondurma istiyorum- diye dolanip duruyor.Hava günesli olmasindan beklenmeyecek kadar soguk .Ben oraya buraya dalip dururken baslayan yagmur disari cikma fikrini erteledi.Olsun eksikler Ilker'den istenir ama önce anneme ulasmaliyim son birkac soru icin kafamdaki.

Bütün gün annemi arayip durdum, evde yok.Artik aklima kötü seyler gelmek üzereyken aksam saatlerinde babam acti telefonu kötü bir sesle.Amcani kaybettik kizim dedi.Birsey diyemedim basin sagolsundan baska.Telefonu kapatmayi bekleyen gözyaslarim herseyi unutturdu.Gündelik islerin tüm telasini ,asurenin eksik malzemelerini ,Serranin aksiliklerini...

En son Ramazan bayraminda görmüstüm amcami.Yazin zor günler gecirmis ameliyat olmustu, sagligi cok iyi degildi.Sonra annemlerle Kurban bayraminda aramistik burdan hem amcam hem yengemle konusmustum öyle mutlu olmuslardi ki.Iyi ki konusmusum ,annemler olmasa aramazdim eminim.Ne yaziktir ki amcami cok sevmeme ragmen sicak bir iliskimiz yoktu yani nedense bizim sülalede bazi büyüklerden cekinilir.Öyle büyüdük herhalde bu bizim degil de büyüklerin yarattigi bir sacma sinir.Cok sevsenizde sarilip boynuna öpemezsiniz , nasilsin amcam diyemezsiniz o sinirlarin yarattigi duvarlar yüzünden.Halbuki gül yüzüne dokunmak ,yillarin yordugu ellerini tutmak istersiniz.

Yattigin yer de yüzün gibi , gülüsün gibi nurlarla dolsun amcam, gülüsünü cok ama cok özleyecegim.Birgün cocuklugumda bana aldigin Kur'an-i Kerim 'i okumayi yeniden ögrenicem söz sana.

Bilmiyorum ki belki uzakta oldugum icin ,elim kolum hicbiryere ulasmadigi icin buradan tuhaf bir aci hissediyorum.Kuzenlerimi ariyacak konusacak cesaretim yok yanlarinda olsaydim acilarina destek olsaydim belki baska türlü hissederdim.Zaten hormonlar yüzünden duygusallik doruk yapmisken kimseyle konusamadim.Hayata kaldigimiz yerden devam ediyoruz .Biraz gözyasi biraz keder bile cocuklu bir anne icin lüks.Serra, Cumartesi günü anne aglaman bitti artik ne güzel diye sevinirken baska ne yapilir ki?

Cumartesi sabahini basagrilariyla karsiladiktan sonra önceki aksam mecburiyetten haslayip balkona attigim asure malzemeleriyle bakisip durdum.Aksama dogru kendime gelip birkac saati ailece disarda gecirdikten sonra-disarda dedigim alisveriste falan soguktan disarda dolasilmiyor ki-yemekten sonra pisirdim asureyi.Cok da güzel oldu kanimca.Kocam kisisi cok malzemeli olmus gibi yorumlarda bulunsa da takmadim.Zaten kücücük bir kasenin yarisini bile yemedigi ve asureyi cok sevmedigini söyledigi icin sen asureden anlamiyorsun diyerek savusturdum fikirlerini.Cok güzel oldu iste.Hem ben asurenin bol malzemelisini severim isterim ki hepsini tek tek tadayim yerken icinde kaybolmasin hele de meyveleri.Buarada asureyi yaparken www.burcinindenemeleri.com daki asure tarifinden cok faydalandim.Gercekten iyi ve ayrintili bir tarif verilmis.Ellerine, emegine saglik Burcin.Tabii ben cok cok az malzemeyle pisirdim burada dagitacak kimse olmadigi icin.Iki ajda cay bardagi bugdayi temel malzeme olarak kullandim .Üst kattaki komsuma verdigim birkac kaseye ragmen dolap hala asure dolu.Artik yer yer doyarim:)

...

Örgü Askina.........

2011-12-04T16:03:00.003+02:00

Sevgili Selen
sözümü tutuyorum bak...

Yarim yarim yarim.Annemin evi, benim evim yarim islerle dolu.Biraz fikir almak icin biraz da sendeki örmek hevesini cok ama cok sevdigim icin bunlari yayinlayayim dedim.Kesinlikle örgüden anlamiyorum birkac motif bir kac örnek disinda hicbirsey bilmem.Ama örmekle ilgili öyle cok anim vardir ki Selen seni bircok baska yönünle birlikte bununla da kendime yakin bulurum.
Bir zamanlar calistigim ya da sömürüldügüm mü desem sirketi dava edip issiz kalinca -ki o günden beri hic düzenli isim olmadi- üc arkadas kendimizi atki örmeye vermistik.Önce ese dosta hediye ederken sonra onlarin esine dostuna satmaya baslamistik.Sonra birgün kendimizi Bostanci pazarinda kacak bir tezgahda atki satarken bulmustuk.Maceramiz kisa sürmüstü yani zabitalar tarafindan kovalanincaya kadar.Ama orada iki atki birden alan genc bir kardesimizin gözleri hala aklimdadir.Ilk ve tek müsterimizdi o gün.Aldigi atkilari koyacak posetimiz bile yoktu nasil bulup bulusturduk simdi hic hatirlamiyorum.Neyse bu heves arkadaslarimizdan birinin yeni bir ise girmesiyle sona ermisti ama ben örmeyi hep cok sevdim.Gercekten yetenegim olmamasina ragmen yünlerin o sicak ve renkli dünyasinda kaybolmak tam da bana göre.

Maymun istahli olmamin kaniti da olabilecek bir fotograf var yukarida.Yillar yillar önce rengarenk bir atki olsun diye baslamistim.Gel gör ki su motiflerin birlestirme hadisesi beni bu isten hep sogutuyor.Nasil olmasi gerektigini hic bilemedim ve yaptiklarimda hosuma gitmedigi icin öylece kalakalmis bir yarim örgü.Belki sen fikir veririsin bana:)

Bu sevgili arkadas da son calismam .Bunu bitiricem.Istanbul da mide bulantisi biraz ara verince ama ne yazik ki kanamam baslayip doktor hareket yasagi koyunca baslamistim.Cileli günlerimin arkadasi olur kendisi.Amacim annemin evine yigdigim ipleri degerlendirmekti battaniye olarak ama evdeki hesap carsiya uymadi.Sanirim biraz genis baslamaminda etkisiyle iplerin yetmeyecegini öngeremedim.Simdi evdeki tekli gariban koltuga örtü yaparak soluk koltugumuzu senlendirmeyi umut ediyorum.

Ve yine bu da ayni dönemde ördügüm bir atki.Ucuna ponpon eklemeyi düsündüm.Ancak bir dahaki Istanbul seferine kaldi.Rengine bayildigim bir güzel atki olmustu ve bu soguklarda ne de iyi olurdu.Gözüm doysun, burda da ayni örnegin fistik yesili var boynumda:)

Yine baska bir yarim deneme.2006 dan beri böylece bekliyor ve yine annemde kalanlardan.Birkac motif daha eklenip sonra etrafi siyahla cevrilerek bir kücük battaniyecik olabilecegini düsündüm.Keske getirebilseydim ama ne yazik ki bunlara yer kalmadi.

Ortada gururla sunulacak tamamlanmis bir is yok gördügün gibi.Ama yine de icimden geldi ekledim biraz da anilarimi hatirlayarak.Hem sonra gecen kis oglunla fotograflayip bana anlattigin örnegide yapabiliyorum artik.Istanbulda calistim dersime. insallah bir battaniye örücem o örneklede.Cok tesekkürler arkadasim...

2011-11-30T23:42:00.003+02:00

Geri dönüsümü ciceklerle kutlamak istedim:)
Cok uzun zaman olunca insan ne desin bilemiyor.Kisa bir özet gecmek isterdim ama bunca ayin özeti pek kisa olamaz.En iyisi hic gitmemis hep buradaymis gibi davranmak.

Aslinda kafamda hep ilk postumu Selen icin hazirlamis oldugum fotograflara ayirmak vardi.Taa Istanbulda cektigim örgü fotograflarina.Bir türlü ekleyemedim, günler sanki birbiriyle yaristi bana kötü süprizler yapmak icin.Erteledim durdum.Simdi de fotograflar diger pc de oldugu icin ekleyemiyorum.Cok birsey degil birkac kare sadece anne evindeki yarim kalmis islerden.Bir sonraki postta söz Selen..

Uyku beni bekler,sabah bir inatci kuzu postlu keciyi anaokuluna hazirlamali ve birakmaliyim.Koca kisisi beni coktan yatti saniyor üstelik.Ayagim alissin dedim birkac lakirdi ettim ve gittim...

2011-11-29T00:43:00.003+02:00

7 ay sonra yazasim tuttu.
Tam da bu sirada Serra'yi öksürük tuttu.
Yetmedi gecenin körü zil caldi ,üst komsu yanlislikla bize gelmis .Kapiyi acmaya calisiyor:)
Tamam tamam bu gece de yazmiyorum...Cok yaklasmistim ama iste evrenden mesaj geldi.Bunalimlarini uzak tut bizden dedi degisik yollarla.Dinliyorum bende ,bu kez.
Simdilik iyi geceler,yine gelicem.

Serra Serra

2011-05-05T00:30:00.000+02:00

Balkonda kahvalti yapalim diye tutturan kuzunun mutluluk halleri:)

Günesli günler sonunda aramizda.Serra bütün kis evde yazlik elbiselerle dolastiktan sonra kendini disari atabildi elbiseleriyle.

Serranin objektifinden anne ve baba.Kuzu büyüdü, etinden sütünden faydalaniyoruz artik:)

Can...

-Anne beni kosarken cek.

Yazmiyorum bari kuzunun fotograflarini ekleyeyim.Ben bahar carpmasini atlatamadan yaz geldi. Ancak Istanbulda kendime gelirim gibi.Son 4 gün ha gayret....

2011-05-02T01:21:00.005+02:00

Kabak Yelleri

-Anne ben Kabak Yelleri'ni izlemek istiyorum?

Dün aksam uyumamak icin bahane üstüne bahane bulan Serra sansini zorluyor.Kabak tadi vereli cokk uzun olamsina ragmen hala inatla sacmalamaya devam eden bu dizi icin aramizda dalga gecerken öyle deyivermistik.Bizim kizda kapivermis.Kabak Yelleri kaldi dizinin adi.Bu kadar asagiladigima bakmayin hala arada izliyoruz da utanmadan.

Kabak tadi veren ne cok sey var aslinda.Hepsinden yavas yavas kurtulmaya calisiyorum.En cok da kendime yapistirip durdugum sacmaliklardan.

2011-04-01T23:33:00.005+02:00

Tatli Dillim

Son zamanlarin favori pozu.Ne zaman fotograf cekecek olsam dil böyle.Bu fotografi cekince cok tatlisin demisim galiba:)Ama gercekten cok tatlisin inatci kuzucugum.

Hasta ve yikanmama sinirlarini zorlayan hatta rekon kiran kuzum....

Ve bunlarda son zamanlarin incileri:

*Anne ,sen daha iyisine layiksin.......(Bence de kizim:) )

*Hey cocuklar!Kendinize yapismayin öyle.....(Anne ve baba kazayla sarilirsa)

* Baba , bana dondurma almazsan seni sevmez olurum.Anne ,sen de beni üzersen seni sevmez olurum....

*Beni deli ediyosun anne.....

*Baba sen salakmisin?(Puhahah....)

*Anne ,sen benim en askimsin?(Askim baksana bana dinlerken)

*Baba, kirlenmek güzel mi?
................

2011-03-28T23:53:00.001+02:00

2011-02-26T00:18:00.002+02:00

Hemen yarin ucaga binip Istanbul'a gidesim var...
Bu yaz evlenecek kardesimin elinden tutasim, pesini toplayasim , yanindayim diyesim var.Bir isin ucundanda benim tutasim var.

Aylardir yerimde sayarak ,eseledigim ayak dibimi derinlestirerek ,elimi kolumu hicbirseye uzatamadan sadece bugünleri atlatmaya odakli yasiyorum.

Gemileri bile yakasim yok aslinda.Yoksa coktan kül olacaktilar.

2011-02-23T03:01:00.003+02:00

Aksam babasiyla, Serranin dogumuyla ilgili konusuyoruz.Aslinda daha cok o benimle dalga geciyor.En son ,cok tatli bir kiz dogurdun ama diyor. Bir nevi hamileligin cekilmez ama neyseki sonuc iyi der gibi.Serra eksik olur mu,onun da fikri var.

-Baba ,biliyor musun ben dogunca bebekdim.(Ona göre simdi abla.Arada abartip bana abla deyin ben Serra degilim diyor)Ben bebek olarak dogdum.

Sonra bebek olmak onun dilinde sirnasik bir kedi gibi olmak oldugundan miril miril bana geliyor.

-Anne,beni karnina koysana.
-Sigmazsin annem ,büyüdün artik sen.Hem böyle daha iyi ,bak sana sariliyorum.(Bu arada Serra üzerime uzanmis karnima sigarmi diye sansini deniyor.)
-Anne ,beni karnindan hastanede bölerek mi cikardilar?
-Bölmek ne kizim?
-Böyle kesip mi cikardilar yani?
-Yok kizim öyle degil,daha kolayi var onlar cok iyi biliyor öyle cikardilar.

Kesip bicme mevzusunu nerden duymus bilemedim.Bizden olmadigi kesin..

Bu konusmalarin ardindan bu ülkede yasamanin belkide bana verdigi en büyük sansin ,normal dogum yapabilmem oldugunu düsündüm.Hamile kalmak sadece bir fikirken bile ,eger bebek ve anne sagligi acisindan baska türlüsü gerekmiyorsa normal dogum yapacagimi bilmek bana cesaret verdi sanirim.Eskiden cok korkardim ,anlatilinca bile icim ezilirdi.Neredeyse basim oksanarak ,kuzumun siyah uzun saclari anlatilip hatta oksatilip her dakikasinda yeniden yüreklendirilerek tamamen normal olan bir dogumu yapabilmemin büyük bir sans oldugunu düsünüyorum.Hem kendim hem de kizim icin.

Bu demek degil ki sezeryanle dogum yapmak kötü.Elbette degil,ama bir bebegin ve annenin bu en önemli bulusmasini bile ticari bir zihniyetle gölgeleyen doktorlarin, yersiz bahaneleriyle bunlara mecbur birakilmak gercekten kötü.Kadin dogum hastanesinde calisan bir arkadasimin anlattiklarini düsününce Allahim herkesi vicdanini kaybetmemislerle karsilastirsin diyorum.

2011-02-19T03:07:00.005+02:00

Serra-Hastalik-Yumurta -Falan- Filan

Biryerlerde birileri yüksek sesle gölgeliyor gecenin sessizligini.Komsular yalniz degiller.Himm bir de yanimda uyuyan kücük ve hasta kuzunun ,annesinin balli kuzusunun nefesi var.

O kabul etmez hic hasta oldugunu ama uzun zamandir sipir sipir akmakta olan burun iki gün önce gözlerede haydi sizde dedi.Bebekliginden beri en hassas mevzumuz olan gözler gölgeli,kizarik,akintili ve bol capakli.Ama göz damlasini sikabilene askolsun.Yok anne, acimiyor anne,ben yapicam anne,istemiyorum anne derken iki gündür iki damla sikamadim gözüne.Kollari baglayip aglata aglata sikmam gerek ama o kadar biktim ki ben bu kuzunun inadindan artik isyana dayanacak gücüm yok.Sikmazsan sikma kizim.Sonra gecenin yarisi uyanip agla kizim.Biraz önce zar zor kaynamis temiz suyla sildim.Icine birkac damla siktim ilacindan artik neye yararsa.Aglaya aglaya uyudu tekrar,sabah gözler kapali uyanicak yine:(

Neredeyse 3 haftadir süregelen bir deri kizarikligimiz var birde.Ilk sanki sinek isirmis gibi ayaginda siskinlik ve kizarikliklarla basladi bir gece.Ertesi gün disari ciktik eldivenleri giydiricem bir baktim elleri, parmaklarinin arasi kipkirmizi sismis.Sonra yüzü, sonra boynu,vücudu.Biri geciyor biri basliyor.
Hastaneye gittik .Ne yedi , ne icti diye sordular.Dedik süt ve yumurta.Ama hergün yiyip iciyor bunlari zaten.Ne hergün yumurta mi?Doktorlar sok oldu .Oooo hergün yumurta cok zararli,kolestrolü cikar:))Iyi de bu cocuk baska birsey yemiyorki.Tek besini süt, sabahlari nadiren tamamini bitirdigi bir yumurta,yogurt corbasi,makarna ,pilav.He bir de brokoli.Ama hepsi sade olacak.Üzerine bir nane koyun corbanin icmez bu benim sevdigimden degil der.Neyse yumurta mevzuna baska birsey yemese bile yumurta haftada iki üc kez yeter diyerek noktayi koydular.(Tabii ben öyle düsünmüyorum)Uzatmadik hee heee dedik.Kizarikliklar normal dediler ,sorun yok ,olabilir kasinti icin bir ilac, ates cikarsa, nefes almada zorluk olursa hemen gelin.Eyvallah dedik.Birkac gun ilaci kullandik ama kasintisi yoktu aslinda.Sonra bu sisko kizarikliklar sekil degistirdi sadece kizarikliga dönüstü.Üzerini cikariyorum alni kipkirmizi oluyor,kolunu tutuyorum kizariyor,yüzünü yikiyor kizariyor ya da birdenbire kendiliginden olup birkac dakikada geciyor.Neyse bir hafta sonra hala degisiklik olmayinca kendimize bulduk bir cocuk doktoru gittik.Cocuklar vücutlarinda uzun süre bir virus tasirlarsa -mesela grip gibi- bu tip deri hassasiyetleri olabilirmis.Hersey normal,sorun yok haydi eyvallah dedik döndük.3, hafta bitmek üzere hala gecmeyince dün tekrar gittik doktora.Uzun sürebilir iyilesmesi belki 1 ayida gecer ,ama illaki gecer dedi.Sonra sirf bizim icimiz rahat etsin diye istegimiz üzerine alerji testi icin kan aldi.Serra doktorun odasina girer girmez aglamaya baslamis ,soyunmamakda direnmis olsa da kan alinmasina neredyse hic tepki göstermedi.Bir iki zirlayip sonra izledi.Beni arada sasirtiyor neyseki canim kizim:))
Sonuclari haftaya alacagiz,insallah iyi cikar.

Bu aksam da eve gelen misafirlerimizin oglu tarafindan bilegi ve eli isirilmis ,hasat edilmis durumda.Artik bu kücük velet nasil isiriyorsa isirdigi yerler sisip soyuluyor ve ne yazik ki Serrayi hic bos gecmiyor.Ne zaman biraraya gelseler bizim Serranin bir yandan sacini yolup bir yandan isiriyor.Serraya kendisinden kücük olmasina ragmen gerektiginde kendini kurtarmasi icin bi tane patlatmasi icin izin verdim:) Avucta kalan saclari icimi yakiyor, biz yetisene kadar olanlar oluyor bari kendini kurtarsin dedim.Ama yok benim kizin icinde yok.Bana vuruken pek rahat ama disarda vukuati yok simdilik.Hayirlisi bakalim.Kendini korumayida kendi yöntemleriyle ögrenir herhalde birgün.Yalniz büyüdügü icin pek cakmiyor bu islerden simdilik.

Bende pek vahsi oluyorum bazen.Serranin elini gördükce uyuz oluyorum.Ama cocuk iste bir de o kadar tatli ki sipa yüzü bi lokmacik zaten kizamiyorda insan bakinca böcük suratina.Ama iste ben de anneyim iste.Serranin cani yaninca vahsi bir kaplan oluveresim geliyor.Hoppp hopp diye durduruyorum kendimi ,kendi halletsin diye.Anneligin en zor hallerinden biri bu olsa gerek .Aman nesi kolayki zaten; sevmesi, koklamasi ,sarmasi olmasa cekilmez len bu annelik...

(Imla ,noktalama toptan dilbilgisi diyelim hatalari diz boyu biliyorum ,kusura kalmayin.Hem unutmusum hem de gece gece cok zor oluyor yahuu...)

2011-02-14T01:00:00.002+02:00

Gectigimiz hafta persembe günü abim ve canim birtanecik yegenim Silam geldiler bize.Istanbul -Paris-Düsseldorf-Viyana ve sonunda Linz ...Ne cok sevindik bilemezsiniz.Tam Ankaradan abim gelmis halleri.Cok degil sadece 3 gün ama olsun hemen havamiz degisti.Serrayi görmeliydiniz mutluluk ve evde kalabalikla doruk yapan bir inatcilik icinde bol bol kafa sisirdi.Abim ve Silayi odasina götürmek icin ne numaralar ne numaralar.

Sadece 3 kisa gün.Cabucak bitince elde var yalnizlik yine.Neyseki Serra gelenlerin hep gitmesine alisti artik.Cok üzülüp ama ben onlari cok seviyorum,simdi cok özlicem diye biraz söylenip kaldigi yerden devam ediyor.Tam da istedigim gibi:))Tabii yilbasinda teyzemlerle gecirdigimiz On günün ardindan beni öttürdü o ayri.O kadar hircinlik yaptiki anneme telefon acip anne nolur gelip beni kurtarin dememek icin cok mücadele ettim kendimle:))SIkIstinmi nolur anne cagrilir, ama gelemez .Olsun yeni taze bir nefes alinir, gelmeyi cok istedigi ama gelemedigi bilinir ,ben anneyim artik ya deyip cokk güclüyüm numarasi yapilir ve kaldigin yerden devam edilir.

Itiraf etmeliyim ki bir ,bir bucuk ayi o kadar zor atlattim ki bir ara acaba Serrayi biraz annemlerlemi biraksam diye bile düsündüm.Sadece düsündüm....Bu son zamanlar heryönden cok zor geciyor benim icin.

Hala bir isim yok ,
Isim olmadigi icin Serra anaokuluna kabul edilmiyor ,
Serra evde oldugu icin ben her ise gidemiyorum,
Is Kurumu henüz hic calimadigim halde beni ücretsiz Almanca kursuna göndermeyi teklif etti( büyük bir firsat bu kosullarda göndermesi) ama kurs saatleri esimin calisma saatleriyle cakistigi ve Serrayi baska birakacak kimse olmadigi icin gidemiyorum,
Evde tam zamanli ve az destekli bir anne olarak kafayi yiyor ,
Serra ile cikmaz sokaklarda dolanip duruyorum.
Belkide kücük inatci kuzuda bu havayi sezdigi icin daha inatci,daha huysuz .
Bu kadar bunalirken ama bunalmazmis gibi yasamaya calisirken herseyi altüst ediyorum.Para pul mühim degil de en azindan Serrayla biraz yoluna koyabilsem isleri baska birsey istemem.

Herseye ragmen ayakta kalmama sebep kizima belki de tesekkür etmeliyim.Bütün bu bulantinin icinde beni zorluyorda zorluyor yasamak icin.
Ne karisik bir yazi olmus bu.Oluversin bosver...

2011-02-12T02:24:00.004+02:00

ANNE BEN MANYAK OLDUM:))

Hepten kararmasin icim.
Bizim evde isler karisik.Anne baba cocuk herbirimiz ayri tellerden calip duruyoruz.Ben belki de delirdim.Ama kimse yok ki bana da dönüp deli desin.Gerci kocam deli demese bile dahada cok delirtecekleri bol bol söylüyor.Ama simdi ben bu konuya hic girmeyeyim daha da delirmeyeyim...

Bugün Serra benim hijyenik pedlerden birini ele gecirmis özenle acip duvara yapistirmak yerine daha yaratici bir oyun bulmus.Cok sevgili Caillou sunun koluna güzelce sarmis gelmis bana gösteriyor.

Öküz Anne ben soruyorum:O ne kizim ya, sen nerden buldun yine onu?
Serra :Anne onu ben banyodan aldimda.
Öküz Anne ben: Ama o oyuncak degi ki.
Serra:Anne ama Caillounun kolunu alciya aldim ,kaza gecirmis kolu kirilmis.
Ö.A ben:Hönkkk:)) himm iyi fikir.Gecmis olsun madem.

Az sonra:
Salonun ortasinda duran ped babanin ayagina yapisir bu ne ya diye söylenir Ö.Baba.
Ö.Anne pedi alir gider Caillounun koluna özenle sarar.Serra masadan seslenir ;anneeeeeeee onun kolu iyilesti artik alcisini cikardim.

Hadi yaa....

Eseriyle poz veren Serra.

Ben kedilerden cok korkarim ,Gilbert haric:)

2011-02-12T01:27:00.002+02:00

Bu bir kendime gicik olma yazisi...

Ama yok yazasim uzun uzun.Sadece biri gelse su ses tellerime bi ayar yapsa öküz gibi bagirmasam Serra ya.Bir de elimi kirsa bazen delirip hirpalamasam.Mesela canimi cok yaktiginda o aciyla ben de ona vurmasam.Icimdeki siddeti, icimde titresen su telleri,kabarip duran öfkemi biri alsa götürse atsa denize.Son bir aydir kendimden nefret ediyorum.Öyle yalandan degil gercekten nefret ediyorum.Serranin cok canini acittigim icin, ona vurdugum icin,kendime engel olmayi birtürlü basaramadigim icin.Her gece söz veriyorum kendime; artik Serra ne kadar cildirtsada beni, zorlasada sinirlari, sakin kalicam ,bagirmicam, sesim kolaylikla yükselmeyecek, vurmak mi asla asla bir daha olmayacak.Sonra sabahinda basliyorum bögürmeye ve ondan sonrasi kopmus oluyor zaten .Kendime dayanamama, kimseye dayanamama ,hayata dayanamama...

Sonra sil bastan.Sil bastan.Sileme bastan.

2011-01-19T01:27:00.002+02:00

Sabah erken kalkilir ,makyaj yapilir ,aaa caillou unutulur mu onada iki allik sürülür birazda kalemle kaslari belirginlestirilir di mi zaten kel azcik yüzüne renk gelsin:))Sonra anneye süzülerek bakilir anne ben makkaj yaptim denilerek.Anne bu sabah süprizine sinirlenemez bile caillou cok sevimli olmustur ,gülünür ,fotograflanir ,ama anne daha pijamaliyim diye söylenilir ,gecilir.

Kokos kuzum ve mecburen kokos Caillou...

2010-12-09T00:50:00.004+02:00

Birsey var ne zamandir icimde.
Söyliyeyim söyliyeyim icime kaciyor, yine söyliyemiyorum.
Ikizlerimden ayrilmadan önce onlar benim karnimda yüzerken hala ya da ben öyle saniyorken
Tam da ultrason icin hastaneye gidip önce bir yavrumun birkac saat sonrada diger yavrumun artik yasamadigini ögrenecegim sabah
Erkenden kalkip hazirlaniyorken
Dinmeyen acligimi ve bulantilarimi bastirmak icin
Buzdolabinin kapagini actigim vakit
Icimde hissettigim o kücük ama muhtesem hareketi
Iste oradalar benimleler deyip nasilda sevindigimi
Hic unutamiyorum
Hic.
Hic de unutmayacagim.

2010-12-07T20:16:00.003+02:00

Bugün hava ögle saatlerinde 1° ve günesli haliyle gayet cekici olsada biz evden cikmadik.Halbuki günes kacirilirmi degil mi?

Ama benim coooook önemli islerim vardi ,cikamazdim:))
Yatagimizi sökmek gibi.Yer yatagina geri dönmek gibi cokkkk önemli isler.Aylardir beni cildirtan ama Ilker yüzünden bir türlü söküp atamadigim yatakdan kurtuldum sonunda.Aslinda hala kurtulamadim suanda parcalanmis bir sekilde koridarda uzanmakta.Biraz sürer evden cikmasi ama olsun ben artik rahat rahat dönerek uyuyacagim yatagimizda.Ilker hala üsürüz deyip duruyor üsürse yeniden kurarmisim.Zor be Ilkerim.Üsürsek Serraya sokuluruz sen hic merak etme....

Ayrica ben bu söküp takma islerini cok seviyorum .Montaj isine mi girsem diye düsünmeye basladim.Yillar yillar önce Praktiker de calisirken montaj konusunda hatiri sayilir bir deneyimim olmustu.Hatta birara akrabalara montaja gider olmustum.Avusturya da 3 bucuk yilda 3 ev degistirerek usta kivamina geldim artik.Zaten dünyaya bir daha gelirsem kesinlikle marangoz olurdum.Hicbir is beni daha fazla mutlu edemez diye düsünüyorum.

2010-12-03T15:48:00.002+02:00

Olmali , olacak , istiyorum !!!

2010-11-27T02:30:00.004+02:00

Hey, NE OLUYOR Orda?

Tarih , birkac gün önce...

(Nasil olduysa )Serra koltukda otururken baba yanindan kalkar bir sebeple o sirada anne de oraya dogru gelmektedir karsilasir ve sarilisirlar öylesine.Sevgi sarmasasi :))Serra büyük bir ciddiyet ve aceleyle koltukdan iner kafayi kaldirir, bidik boyuyla seslenir anne babaya.

-HEY NOLUYOY ORDA?

Utanmasa aile var diyecek cadicik :))

2010-11-26T11:15:00.003+02:00

Hergün Ayni Gün............

Saat 10:00.
Kahvalti bitti Serra kitap okuyalim dedi.Önce masayi toplayalim dedim. Masa dedigim aslinda sehpa kücük hanima degisiklik olsun diye teklif etmistim birkac hafta önce bugün sehpada kahvalti yapalim istermisin diye o günden beri masayi sadece aksam yemekleri icin kullaniyoruz.

Serra yeni kitaplar istedi buarada benden.Bende hadi gidip alalim dedim.Üzerimi giyinicem anne dedi odasina gittik.Simdiye kadar birkez bile giydiremedigim bagri en acik tsörtü secti.Sesimi cikarmadim fazla.Disarida hava eksi bilmem kac, sabah eksi 5 mis esim söyledi.Evden görebildigim tüm su birikintileri buz tutmus.Tsörtü giydik üzerine hirka giyinmeyi kabul etti oo ne guzel.Hadi simdi tayt corabini giyelim (kesin pantolon giyinmeyecek etek alti hazir olsun diye).Yok anne ben böyle gidicem dedi üstte tsört altta camasir.Böyle cikamayiz ama giyinmeyeceksen gitmeyelim Serra dedim.Ben gitmicem anne resim yapicam ben , resim yapmayi ögrenicem dedi.

Eyvallah kizim...Ciktim odadan arkamdan bir ses anne bacaklarim dondu sandalyem cok sogukmus.Giyin o zaman diye seslendim.Yok böyle yapcakmis resim.Yap cocugum...Bes dakika gecmeden yine bir ses.
-Anne gittin mi?
-Yok buradayim.
Yanima geldi.Hadi gidelim anne diye.Yok artik gitmiyorum ben dedim.Resim yapmaya geri döndü agzi yüzü boya icinde.

Yazi bitmek bilmedi cünkü coktan yanima geldi.Yok su kalemi istiyorum yok bu kalemi.Simdi bagirip duruyor bilgisayari bana cevir ben bise bakcaktim yaaa diye.

Offf offff....

bu bardagin adi dorunlu bardak yani domuzlu bardak.

2010-11-22T01:26:00.005+02:00

Bazende hamaratligim tutar.
Aslini isterseniz pek becerikli sayilmam.

Kek, pasta ve her cesit hamur isiyle ugrasirken mutlu oluyorum.Galiba bu sebeple hergün aklimda yeni bir tarif vardir denemek icin.Yerken de sisko olmasam hic durmam herhalde hergün yaparim.Ama birde yillardir yaptigim tarifleri bile beceremedigim anlar var ki iste o zaman pek bir cekilmez oluyorum.

Ev yapimi cips.Yapmasi kolay yemesi daha kolay:))Serrayla yapmasi eglenceli ama hamur miktarinda büyük bir kayba sebep.Hamur yemeye bayiliyor.Ben ve teyzesi gibi...

Taze kremali kek ya da pasta.Tadi gercekten nefis ama bence yilda en cok bir iki kez yenilmeli.Icinde yakasik 450gr taze krema var.Yetmezmis gibi az da olsa tereyag.Bütün bunlara ragmen yerken nefis dedirten bir tadi var bence.Taze krema nasil bir sey diye cok merak ettigim icin yapmistim.Güzel ve yagli bir seymis:))

Ve iste bizim evin hamuryiyeni...Is üstünde:))

2010-11-19T00:53:00.004+02:00

Hayat zor, cok zor Yonca....

Hayatimda degistirmek istedigim cok cok sey var.

En basta tembelligim.En zoru bu mu acaba?
Bilmiyorum.
Evet ben tembelim gercekten.Bazen elmayi yikayip yemeye üsenirim ,bazen kücücük bir kitapligi düzenlemeye ,bazen yazmaya,bazen anlatmaya.Susmayi öyle cok severimki bazen konustugum anlara inanamam bu da mi benim diye.Cok susmam yine de.Ama en cok icimden konusurum.Belki burda konuscak kimselerim olmadigindan.Bunu da bilmiyorum.

Ikincisine gelince degismeli dediklerimin konsantrasyon problemim.Bu cok eski ama ben birkac yillardir farkindayim.Aslinda bütün okul hayatimi etkilemis ama o zamanlar aklim neredeyse hic farkinda degildim.Mesela ortaokulda falan bazen tek basima kalabilecegim evin en soguk kösesinde yani annemlerin yatak odasinda bagira cagira kendime ders anlatirdim o zamanda bunun farkinda degildim ama simdi bile hatirliyorum bu yöntemin aklimi yerinde tuttugunu ve iyi anladigimi.Her zaman berbat bir okul hayatim oldu buarada okullari hic sevmedim.

Hala böyleyim.Bir ise baslayip kendimi bilmem kacinci iste buldugum cok olur.Mesela ilk is bulasikken kendimi balkon silerken bulurum birde bakarimki simdide camasir atiyorum makinaya aman tanrim simdide dolaba su koyuyorum.Bu yüzden kendimi yaptigim ise sabitlemek icin cok ama cok caba harcarim.Histt dur nereye önce bunu bitir diye diye söylenirim kendime.
Sonra Serrayla oyuna otururuz ben bu oyun konusunda berbatim zaten yaraticilikdan eser yok.Neyse Serra tam bir oyun kurar mesela doktorculuk benim aklim hep baska islerdedir kendime uyuz olurum.Birgün kizimla cok güzel oyunlar oynayabilecegimi hayal ederim ama aslini isterseniz hic sanmam.Serraya bu konuda cok haksizlik ettigimi düsünüp dertlenirim bir de.Zaten bu annelik degerlendirmeleri beni hep sarsar kendimi hic begenmem.Offf der bunalirim, aktiviteleri cok ama cok sIkIcI buluyorum ben aktivite insani degilim buna inanirim.

Cocugunuzun olmasi icinizdeki kemiklesmis bazi moktan özelliklerinizi degistirmiyor bosuna ümitlenmeyin bunu da eklerim.Ama mecburen o aciklari kapatmak icin baska yerlerden yirtiyosunuz kendinizi vicdan yapip bunuda bazen iyi bazen kötü bulurum.

Daha neler var neler degissin istedigim.Devami gelecek.

Ama bugünlerde en cok ne istiyorum biliyor musunuz ?Serranin artik biraz olsun bizi dinlemesini?Artik cok ama cok yoruldum ben bu kücük cadinin bizi hic ama hic takmamasindan.Kafasina göre takilmasindan cok yoruldum.

Bazen günlerce evden cikamiyorum onun yüzünden.Ne zaman disari cikmak icin hazirlansam ya da hazirlansak Serra hanim üzerini soyunuyor tamam hadi gidelim diye sonra mümkün degil giydiremiyorum.Giyeceklerini kapinin agzina kadar getirip evden cikiyorum artik numarasiyla giyiyordu ama artik kiyafetleri o secmek istedigi icin giyinmiyor..Sectikleride yazlik elbiseler.Askili kolsuz artik ne varsa.Icine birsey giyilmeyecek hatta atletde cikarilacak.E ikna edemeyince ben de tamam gitmiyoruz diyorum.Zaten ne zaman disari cikacak olsak oyun oynayacagi tutar birsey bulur kendi kendine.Aradan birkac saat gecince anne karar verdim gidelim diye yanima geliyor giyinicenmi kizim diye soruyorum evet anne diyor.Haydi soyunuyoruz noluyor bilin yine kaciyor giyinmicem diye.Döktügümüz o dillerin hepsi bos,evden cikmakdan vazgecmek göya ceza olsun diye hepsi bos.Ben hava alsin eve kapanmasin diye cikarmaya calisiyorum hergün ama artik isyan ettim cikmazsan cikma diyorum.Ama evde olmak aslinda beni daha cok geriyor.Kis iyice bastirmadan uzayan sonbaharin havasini kacirmak istemiyorum.

Ne yapsam bilmiyorum ama bu kizin inadi beni cok cok yordu.Yine de yasarken cok zor ve asilamz gelsede anlatirken tatli bir yorgunluga dönüsüveriyor.Belki de daha cok anlatmali...

iste beni yoran tatli cadi

2010-10-29T19:19:00.005+02:00

Bugün Serrisle cok güzel bir gün gecirdik.Kavgasiz gürültüsüz hemde günesli.Kis günesi soguga inat evimizi aydinlatti sicacik yapti.Serrayla fotograf cekip durduk.Ne zamandir yapmiyorduk.Günes olmayinca hic elime alasim gelmiyor makinayi.Oysa bu memlekette günesi beklemek hic de mantikli degil.

2010-10-29T19:18:00.000+02:00

Elbette is yok diye küsmüs degilim hayata...Sadece calismaliyim buna ruhen de ihtiyacim var.Kendi cabamla kazanacagim paraya ihtiyacim var.Evden uzakta gecirecegim bir kac saate.Yeniden kendime güvenmeye ihtiyacim var.Ne is yapacagimi düsünmüyorum bile.Restorasyon okumus biri olarak bizim memlekette sürünmem cok dogal degil miydi sanki?Burada o bile yok.Kör sagir dilsiz ayarindayim suanda.Ama olsun ne is olsa yapip kapali kapilari bir yerinden aralayacagim.O kadar umutluyum ki kendimden.

33 yasinda ve hala umutlu.Yeterince iyi bence...

2010-10-29T07:59:00.003+02:00

Is ariyor,bulamiyor,temizlik firmalari tarafindan bile almancaniz yetersiz diye reddediliyor,her önüne gelenden nasihat dinliyor,küfürleri ardarda siraliyor,,is icin basvurdugum firmalarin sekreterlerinden bile evde almanca calismalisin ögrenmelisin diye yaratici fikirler dinliyor,

(sen gel Serraya bak bende calisim tabii evde 2bucuk yasinda 1 saatlik uykuda bile 3 kez uyanabilme becerisinde yiyosa gel bak kadin ben 2 bucuk yildir kapisi kapali bir banyoda yikaninca bile kendimle basbasa uzun saatler gecirdim saniyorum haberin var mi senin)

her gittigim yerden sanki is degilde para dilenen biriymisim hissiyle ayriliyor,gittigim yeri kurutuyor,bunaliyor bunaliyor bunaliyorum.

Kendi ülkemde yillarca geri cevrildigim kapilar bu kez avusturya da sahnedeler:))
En azindan bu konuda cok deneyimliyim.Yüzüme kapanan kapilar...

Almanca bilmemek gibi kendilerince mantikli bir sebepleri var evet.Ama bende gelim sirketinizi yöneteyim demiyorumki alt tarafi gidip bi boktan isyerini temizlicem.Sanki bu ülkedeki tüm yabancilar almanca bilerek calisiyor.Okuma yazma bilmeyen tanidiklarim bile var.Bana disarda olup iletisim kurmak icin firsat vermezseniz ,para kazanip kursa gidebilecek bütce yaratamazsam evde oturarak ne ögrenebilirim ki.Zaten evin bütün kaleleri Serra tarafindan zaptedilmis.

Sikayet etmeyip birseyler yapmaliyim yada sikayetlerimi dogru adreslere iletmeliyim.Bu boktan zinciri kiracak kendime bir kapi acicak bir yol bulmaliyim.Ezilmekten sIkIldim.Yeter.

2010-09-06T01:15:00.002+02:00

Nehir Kiz,

Hic tanimadan cok sevip hayran oldugum güzel melek.Canim.

Bu aksam okudugumdan beri agliyorum.Aglamak hicbir ise yaramiyor ama agliyorum bir Nehire bir ikizlerime.Acilar acilari tetikliyor iste böyle bazen, hicbirinin tarifi yok.

Anne babasi ve güzel ablasi Leylaya sabirlar diliyorum. Nehire pembe sefkat dolu bulutlarin üzerinde yumusacik baktiniz en zor zamanlarda bile hepimiz sahitiz .Siz de Nehir kadar harikasiniz.Ve Nehir kizim orda cok mutlu olucak en sevdigi sarki hic susmayacak artik.

Iyi uykular Nehir Kiz.Seni hic unutmayacagiz.

Ve sevgili tanrim lütfen bütün cocuklarimiza bütün yavrularimiza saglik ver, onlari koru,lütfen...

2010-08-26T01:42:00.003+02:00

Canim kizim,

saclari her zaman daginik ,üzeri en cok tek kat giyinik,ayagi her zaman corapsiz,bagirmaktan ve kosmaktan vazgecemeyen,un kattim séker kattim hamuy yaptim sarkisinin bestecisi ,anneannesi ve dedesi gidince ben onlayi yine getirtcem üzülme anne diye annesini avutan icli kizim.

Seni cok seviyorum.Cok...

2010-08-16T11:48:00.003+02:00

Nefes aldikca daraliyorum sanki.Icimde büyük bir sIkINti ,bogazimda yutkunup durdugum bir aci nefes.Nereye gitsem sigmiyorum.Herkes bana fazla, herkes bana az.Kacip gitmek bile istemiyorum.Oldugum yerde duruyor duruyor duruyorum.

Iyi ki Serram var ,iyi ki.Hayat sadece onunla yeniden güzel, onunla degerli aldigim nefes.

Seni cok seviyorum güzel kizim.

2010-08-10T16:44:00.004+02:00

Tesellisiz...

Yazmak cok zor ,19 gün oldu hala cok zor.

Meleklerimi kaybettim.Tam da üc ayi atlattik diye sevinirken, sadece üc bucuk ay birlikte nefes alip verebilmisken ve daha neler neler.

Cok üzgünüm.

Cok.

2010-07-16T12:57:00.002+02:00

Biliyormusun blog aslinda hergün yaziyorum ben sana.Ama icimden kendimle konusurken.

Tasindik.Ev hala eksiklerle dolu ne zaman düzene girer bilmiyorum.Olsun önemli degil girmeyiversin.Ben alistim böylesine de.
Yazacak anlatacak halim yok.Hatta kolumu kaldiracak.Güzel haberleri verip gideyim.

Hamileyim...Nasil söylesem icimdeki mutluluk yansimiyor kelimelere ama bu kadar degil.Icimde iki kücük tifil var bu kez.Hem de tek yumurta ikizi.Su aralar tek dilegim saglikli bir hamilelik ve dogum yasamak.Tabii birde biran önce kendime gelip Serrami daha fazla ihmal etmemek.Cok zor geciyor bu hamilelik sürecide ne yazik ki.Annem yanimda olmasa ne yapardim bilmiyorum.Iyiki varsin annem.

Önümüzdeki hafta hastanede ayrintili ultrason icin randevum var.Umarim hersey yolunda gider.

Gelelim ikinci güzel habere.Benim minik kelebek artik bezi birakti.Neredeyse bir bucuk ay olacak Türkiye de özgürlügünü ilan etti.
Tamamen kendi cabasi ve istegiyle hic ama hic ugrastirmadan.Serrami bu konuda gercekten takdir ettim.Bu kadar kolay olacagini hic düsünmemistim.Gece gündüz bez derdinden kurtulduk.

Simdilik bu kadar.Banyoya dogru yol alsam iyi olucak.Midem rahat verirse yine gelicem insallah.

2010-06-22T17:14:00.003+02:00

Cok güzel haberlerim var.
Kimsenin okumuyor olması önemli degil.
Tarihe not düştüğümde sevindiği yeter.
Ama önce evimize dönsek ,tasınsak, birr oh desem .
Sonra anlatsam.
Cuma evimizdeyiz insallah.Cok özledim...

KöK ve DaL

2010-05-01T23:59:00.001+02:00

2010-04-25T00:03:00.002+02:00

Bir De...
Lütfen hava yarin da güzel olsun ve biz piknige gidelim.
Yesil cimenlere yayilalim.
Ayagimiz topraga degsin.
Kisin agirligi gitsin artik bedenimizden.
Tazelenelim.
Senlenelim.

2010-04-24T23:27:00.002+02:00

Hava ne yapacagini bilemez olsun bizim havamiz gayet iyi.

Bahar beni yamulttu bu yil.Noldu bana bilemedim hamileyken bile bu kadar uykulu olmamistim.

Serra kuzusu 3 azi disini arka arkaya cikararak son bir bucuk iki ayimizi inleterek gecirtti.4. yolda olabilirmis gibi bir havasi var bakmama ízin vermedigi icin emin degilim ama sinir katsayisi pek beni yaniltmiyacakmis gibi.

Gec baslayan konusma calismalarimiz son hizla devam ediyor.
+Anne bunu emen al.
+Anne ben abiye.
+Anne benim gagam var.(Kaka yaptiktan sonra tabiiki.)
-Hadi gel kizim lazimliga yapalim.
+Nein anne nein.
+Anne bezimi alma.
+Anne dodiye.(Dondurma almaya gidelim)
+Buyda kal.Gitme.Emen gel.(Evimizi istila eden karincalara.)
+Anne mu ne?
+Anne bana gadegade.(Gadegade adini bilmedigi hersey yerine kullaniliyor)
+VE HERSEYE NEIN NEIN NEIN.Bu hafta hayiy demeye de basladi hem hayiy hem nein:))

Her zaman oldugu gibi bezini degistirmek cok ama cok zor.Kakasini yapinca söylüyor.Kesinlikle oturmuyor kucagimiza almak istesek nein gagam var deyip gelmiyor cok uzun zamandir ama yinede aldirmiyor.Tuvalete ya da lazimliga yapmayi reddediyor.Ben de hic israr etmiyorum ama su bez degistirmemek konusundaki inadi beni öyle bezdiriyorki bir an önce bezden kurtulmak istiyorum.

Ve gece uyanmalari eski haline döndü.Defalarca uyaniyor su andaki gibi....

2010-04-03T01:15:00.005+02:00

Bahardan Sonra Yazdan Önce...

Önce benim cicegim,

sonra parkin cicekleri....

2010-03-22T00:43:00.005+02:00

Tanidigim en tembel blog yazari benim .

Ben yazmayali Serra 2 yasina girdi.Evde minik bir kutlamacik yaptik Serra ve Osman icin.Osman alt katimiza bir kac ay önce tasinan Serranin abi abi diye dilinden düsürmedigi bir deli oglan.Serradan bir yas büyük.Dogumgünlerinin arasi sadece bir hafta olunca hadi beraber kutlayalim sevinsin yavrucuklar dedik.Bizde dogumgünü pastalarini hep annem yapar en geleneksel haliyle ve misler gibi olur yer yer doyamayiz.Bu kez isbasa düsünce sivadim kollari cok güzel bir pasta yaptim.Tabiki fotografi yok hatta o günden neredeyse hic foto yok.Iki kuduruk arkadas biraraya gelince fotograf cekmek icin evliya falan olmak gerekiyor.Zira bu iki arkadas gercekten tanidigim en azgin baliklar.Bende baliklari sakin bilirdim,dogurdum ögrendim ki yokmus öyle birsey.

Neyse bu Serrayla Osman ne birbirlerinden ayriliyor ne de anlasabiliyorlar.Her an bir kavga gürültü ciglik.Evde ikiside birbirini sayiklayip duruyor ama birarada olduklarinda hic anlasamyiorlar.Serra menim menim diye cigirtirken Osman buldugu firsatlarda Serrayi isirmak ,itmek ,vurmak gibi eylemlerde sinir tanimiyor.Bizim cadi henüz siddete basvurmadiysada ki- evde bana bol bol uyguluyor -fazla zaman almaz diye düsünüyorum.

Neyse lafi uzatmadan ben bir kac resim ekliyeyim Osman ve Serra arkadasligindan.Umarim büyüdükce daha iyi anlasip oynamayi ögrenirler.Ögrenmezlersede kendileri bilir zaten yakinda tasiniyoruz buralardan.

2010-01-18T16:22:00.003+02:00

Unutkan...

Serra uyudu hemen neti actim aklimda önemli iki basilik vardi önemli dediysem hep unutuyorum günlerdir bakacagim ne zaman pc yi kapatsam ya da kaptirsam aklima geliyor.

Ilki taris sizma zeytinyagi fiyati.Digerini bende hatirlamiyorum yine.

Ne kadar alakasiz di mi?Komsum kis günü arabayla Türkiyeye giderken siparis etmistim 2 adet gecen hafta kavustum zeytinyagima ama sadece 1 tenekecik.Birtarafdan bunada sükür desemde icimde söylenip durmama engel olamadi bu iyiniyetli yanim.Suncacik bir tenekeyi daha sigdiramadinizmi kardesim koca arabaya.Neyse söylenmeyeyim yine ayiptir sagolsunlar getirdiler iste birini.He birde annemlere ugramislar annem bana bol bol tarhana göndermis daha cok alipda gönderecekelri vardi ama planlanandan erken gittikleri icin bize evde ne bulduysa koymus cokda agirlik yapmadan.Gurbette memleket fasulyesi ,anne eliyle yapilmis tarhana ,kurutulmus nane ve miss gibi tadim aycekirdegi ne de degerli oluyor.Sagolasin annemde.Akli hicbirsey hazirlayip gönderemedimde takili kalan annem gecen hafta hizini alamayip Serraya bir paket hazirlayip tutusturmus babamin eline haydi postaneye diye.Serraya söyledim paket gelicek icinde sana ciciler cikicak diye.Ne zaman annane desek cici cici diyip duruyor.

Buarada Serram hala babanne diýe dolasip duruyor etrafda.Aylar sonra ilk kez ikimiz disari cikip geldik tek basimiza babannesiz.Eve dönünce kapiyi calip duruyor anahtarla acmicakmisim babannesi acicakmis.Cok üzülüyorum buna bende cocuklugumu anneanne özlemiyle gecirdigim icin Serranin ayrilikla özlemle bu kadar erken tanismasi dokunuyor .Ama sartlar böyle alisip gidecegiz beraberce.

Hatirladim ne yapacagimi hemen bakayim unutmadan.

2010-01-15T06:03:00.004+02:00

BabaANNE

Annemler biraz önce yola ciktilar.Münih havalimanina yapilacak yaklasik 2, 2bucuk saatlik yolculugun ardindan ucaga binip güzel sicak cömert ve günesli Izmir havasina kavusacaklar ve tabii birde onlari bekleyen diger yavrulari ve yavrucuklarinada.

Serra uyuyor.Birkac gün önceden konusup anlattim babaanne ucaga binip evine gidecek ,yazin bizde gidecegiz yanina dedim.Babannesi ucaga binip wuuuuwww yapicakmis gösterrip duruyor o tatli dudaklarini uzatip eliylede ucagi havalandirarak.Dün aksam yatmadan önce babannesiyle öpüsüp koklastilar Serra babannesinin gözlerini kadar öptü sonrada gelip bize taklit yapti agliyormus babannesi ühühü diye.Uyaninca ne yapar bilmiyorum.Teyzesi giderkende uyuyordu yine haberi vardi konusmustuk ben napariz ne ederiz diye endiseleniyordum ki teyzesinin dibinden ayrilmiyordu hic.Ama korktugum olmadi Serra kaldigi yerden devam etti.Yine böyle olur diye umuyorum hatta bence ben kendimi düsünsem daha iyi gibi.

Cok alismistim melek anneme ben.Gercekten cok sansliyim dünya tatlisi bir annem var.Minicik 55 metrekarelik evimizde neredeyse dipdibe gecirdigimiz 2 bucuk ayda hicbir an sIkIlmadim.Oysaki ben sevmem öyle fazla iciceligi fenalik gelir bana.Hemen hemen her konuda ayni kafadan oldugumuzdan annemle cok cok iyi anlastik.Zaten bence annemle anlasamayan kimseyle anlasamaz.Birde yazin kendisine plaket hazirlaticaz babamla yasama gösterdigi büyük sabir icin:))Ah babam duymasin ama annem bunu gercekten hakediyor.

Güzel annem Serra kadar bende özlicem annem seni.

Serranin babanne aski ise cok cok büyük.Teyzesinin ardindan babannesi Serranin kalbini fethetti.Serra birine cok baglandiysa onu hicbiryerde yalniz birakmiyor heran yaninda olmasi gerek.Hatta biz disari ciksak onu birakip gayet güzel bye bye yapiyor hic aglamiyor ama mesela evde baska bir odaya gitsek ya da tuvalete banyoya kapisinda agliyor ac ac mende mende diye.Babanneside tuvalette yalniz birakmadiklarindan.Bu da demek oluyor ki cok seviyor onu.

Bir süredir geceleri uykusunda önce anne sonra babanne diye agliyor.

Babannemiz geldiginde ilk adi badeydi sonra cok güzel babanne demeye basladi bu sefer dedenin adi bade oldu.Bos birakmiyoruz badeyi hic hemen yapistiriyoruz birine.Sabahlari uyaninca ilk is babannesinin yanina kosturmak.Bazen babannesin yataginda uyutmaya calisirken özellikle babanesinin yastigina yatiyor babannem babannem diye.Bütün esyalarini taniyor ic camasiri corabina kadar,geceligini bebegine battaniye yapiyor ,her insülin yapisinda aciyo diye üzülüyor.He birde en komigi dedesi bugün bende sizinle gezmeye gelim diyor Serra bagiriyor nein diye.Aslinda isin sirrini cözmüs erkeklerle alisverise gidilmeyecegini erken yasta farketmis kuzum benim.Almanca kullandigi tek kelime hayir ,herhalde bugünlerde en cok duydugumuz kelime ayni zamanda.Dedesine karsi bir tavir cocukda.Dedesi hadi artik dede de gel bana saril diye ne zaman pesinden kossa bizimki ona inat babannem babannem diye cigrinip kaciyor.Kiskandirmak en sevdiklerinden biri.

Bugün ayni zamanda Serra icin kaybolan aliskanliklarina dönüs icin baslangic günü olacak.Evdeki kalabalik Serranin uyku düzenini altüst etti.Daha dogrusu düzen müzen kalmadi.Bizle yatip bizle kalkiyor neredeyse.Kücük bir evde yasadigimiz ve Serraninda kendi odasi olmadigindan emzirmeyi birakirken bozulan düzeni toparlayamadim birtürlü.Sonunda biraktim ipin ucunu bende.

Birde klip izleyerek uykuya dalma huyumuz ciktiki sormayin gitsin.Nay nay ac nay nay ac diye geceyarisina kadar bagriniyoruz.Bazen ikna edip uyutuyorum bazende son ana kadar direniyor öyleki tvyi acar acmaz uyuyor he birde sarkiyi begenmesi lazim istemedigi sarki hemen degissin istiyor.Bu da oturma odasinda uyumamizin sonuclarindan biri.

Bu tv olayi cok canimi sIkIyor zaten.Normal zamanlarda ben aksam saatlerine kadar pek tv acmamaya özen gösteriyordum.Neden aksam haberler ve ardindan dizi geyikleri icin.Gündüz acsam bile Serra uyurken ya da birlikte oldugumuz anlarda aciyordum.Serranin tv izleme aliskanligi olmasada hala kulagi orda takilip dikkati dagilsin istemiyorum.Ben genel olarak dikkat etsemde son zamanlarda evde bütün gün acik olan tv isleri biraz bozdu.Hala tv basina gecip izlemek gibi bir aliskanligi yok neyseki.Nadiren klip izlemek icin otururki kurtlu oldugu icin cok kisa sürer.Birde arada birlikte bebek programlarina bakiyoruz ama bu genelde uyumadan önce sakinlestigi zamanlarda oluyor.Öglen uykusu icin inat edip odaya gitmeyince aciyorum kucagima alip iki dakikada uyuyuveriyor inatci keci.Ama artik evde yalniz oldugumuz icin akli kalmadan yatak odasina gidebilecegiz ve eski günlere dönebilecegiz diye umut ediyorum.

Ne cok isim var yahuu?

He birde aman benim cocuk hicbir zararli sey yapmasin yemesin ellemesin izlemeisn bulasmasin annelerinden degilim ben.Icimde yok yani öyle bir durum.Kontrollü olmak sartiyla yapabilir derim ben.O kadar disiplin bende bile hic olamadi cocugumda nasil olsun istesemde olmuyor.Orta yolu bulabiliyormuyum bilmiyorum ama bunun icin kendimi parcalayip üzmenin manasiz bir is oldugunin farkina vardim coktan.

Benim adim Secil anneligimde bu sekil.

Karnim birdenbire cok acikti.

Bu kadar cok konusulurmu kardesim karman corban.

Bu konuyuda sonraya saklayayim.

2010-01-14T01:52:00.004+02:00

Bir arkadasim olsa arasa beni randevulassak su saatte su cafede.Hazirlansam hizlica giderken bir paketde sigara alsam otobüse binsem üsüsem biraz durakda beklerken otobüs sicacik olsa erkenden varsam oraya biraz gezinip iyice üsüyünce girsem otursam pencere kenarina kahve icerken sigara gelse aklima yaksam icime ceksem ne güzel desem yoldan gecenlere baksam hic acelem olmadan düsünsem cantamda incecik bir siir kitabi olsa acsam baksam okudukca sasirsam sonra gelse arkadasim nasilsin dese nasilsin desem biliyormusun ne oldu desem anlatsam anlatsam dinlesem dinlesem icimdeki yüzlerce kapi acilsa kapansa cekmeceler bir bosalsa bir dolsa sözcükler ucussa zaman iz birakarak aksa parmaklarim tütün koksa eve dönerken kus gibi olsam icimdeki tren sakinlesmis icimdeki ses uyumus olsa eve yaklasirken heyecanlansam serra kapi zilini duyunca anne diye bagirip kosarak gelse kapi acilinca sarilsak öpüssek devam etsek kaldigimiz yerden...

cok mu?cok mu sey istedigim?

2010-01-08T02:54:00.002+02:00

Bugün ehliyet sinavim vardi.
Aslinda zaten bir ehliyetim var neredeyse 10 yillik ama hic araba kullanmadim.Degistirmek icin direksiyon sinavina girdim biraz ders alip.
Gecemedim.
Kötü talihsiz sIkIcI soguk bir gündü.Cok üsüdüm.
Bogazim aciyor.
Nasilda gecemedim ben su sinavi.
Tüh.
Canim sagolsun.

Bir de biran önce almanca ögrenip kavga etmeye baslamaliyim.Icimde kalanlari kendim dinlemekten biktim.Yoksa yakinda türkce küfretmeye baslicam beni delirtenlere yüzüne baka baka bagira cagira .Cok az kaldi.Sinav bu hissi güclendirdi galiba.

2009-12-29T19:23:00.002+02:00

Annemin sayesinde neredeyse iki aydir yemek yapmiyorum.Ne büyük bir lüks.Helede benim gibi kendi pisirdigi yemekleri begenmeyen cinsler icin cok cok büyük bir lüks.Annemler bugün Viyana ya gittiler.Serrayla biz gitmedik.Serra ne arabada ne de gezerken bana nefes aldirmayacagi icin ve herkesde bana üzülecegi sinirler iyice gerilecegi icin gitmemeyi tercih ettim.Havada cok soguk zaten.Bizde günlük olagan turumuzu yaptikdan sonra Serrayla eve döndük.Günlük turumuz evden cikip yolun karsisina gecmek ve biraz ilerdeki birkac magazaya girip sacma sapan dolasmak.Napalim hava o kadar soguk oluyorki disarda dolasamiyoruz.Sadece sogukda degil ayaz oluyor genelde.Serrayla disari cikarken artik arabasina yan gözle bile bakmadan cikip gidiyoruz.Genelde kucagimda keyfi olursa yürüyor.Zaten cok islek bir yol kenari ve dar kaldirimlarda yürüdügüzden ben de birakmiyorum.Sadece magazalarda benden ayriliyor kafasina göre dolasiyor bakiyor biseyler begeniyor anne cici diye bana getiriyor.Ayakkabi magazasindaki oyuncak bebeklerden birini girer girmez aliyor ve kucaginda dolastiriyor.Artik bitanede bana getiriyor bende onu dolastiriyorum.Begendigi canta olursa ki cok var koluna takip öyle dolasiyor.Cikarken birakalim annecim bunlari birdaha gelince yine aliriz diyorum birakip geliyor hemen.

Yakinda yürüyüs yapip bol bol temiz hava alabilecegimiz bir yol var aslinda ama Serrayla kucakta oraya kadar gitsem zaten benim pil tükenmis olacagindan pek ilismiyorum. Bu dangalak belediye tenezzül edip iki bank bile koymamis oraya yorulsan dinlenemezsinde.Bu kisida atlatirsak bahcesinde cocuk parki ve bol yesil alan olan bir siteye tasinicaz insallah.Kira belimizi bükecek belki ama ben sunu bildimki kücük avrupa sehrinin kenari kösesi bana göre degilmis.Bana site icinda parkli bahceli insanli mekanlar lazim.Ne bu ya önüm arkam tarla sagim solum otoyol.
Hic sevmedim buralari ben ya.Yaz gelsin gidelim buralardan.

2009-12-28T01:46:00.002+02:00

Inatci Kecim...

Yazacak vakit yok.

Olsada bana sira gelmiyor.Laptopa ragbet cok.

Gelsede ben yalniz olmayinca yazamiyorum.

Cok nazliyim.

Evet benden blogger olmaz.

Zaten ben hicbirseyi sürekli yapamam.

Yapsaydim iyi olurdu.

Ama olmuyor.

Olsun, oldugu kadar.

2009-12-18T02:43:00.004+02:00

HOSGELDIN KIS...

Soguk olsada günesli gecen haftalarin ardindan bu kez kis gercekten ben geldim buradayim dedi.
Hava soguk ,cok soguk.Eksi 6 yi hissettik bugün.Dün Serra ve babannesiyle ciktigimiz gezintide Serra ellerini gösterip aciyo aciyo dedi yol boyunca.Eldiven almamistim yanima .Bereyi hatta montu bile o kadar zor giyiyorki eldiveni denemedim bile.Halbuki kendim eldivenliydim.

Ellerim cok cok üsür benim hem ayaklarimda.Babam gibi.

Hava o kadar sogukdu ki Serra yürümek bile istemedi.Elini tutar isitiriz bahanesiyle biraz yürüdü ,kardaki ayak izlerine sevindi durdu.Birkac fotonun ardindan yine kucagimdaydi.

Serranin gerek pusete gerek araba koltuguna oturmama direncinden o kadar biktimki hic ugrasmiyorum artik.Binmiyormusun tamam binme deyip geciyorum.21 aydir alismadi alistiramadim niye kendimi parcalayayim diye düsünüyorum artik.Yazin Serrayi pusette tutup biraz olsun rahat dolasmak icin gittigimiz yerlerde Ilk is Serraya dondurma aliyorduk .Gerci bu hala devam ediyor ;alisveris merkezlerinde Serra dondurmacilarin tabelalarina yapisiyor.Dondurma bitene kadar Serra bizden kopuveriyor aralarinda büyük bir ask var.Ayni annesi gibi.

Annemlerle disari ciktigimizda herkesin ruh sagligi icin Serrayi bazen cikolata sekerle ikna edip arabaya ativeriyorum ama anladimki Serranin arabada oturmamasi daha hayirli oluyor.Yok otursun dersem bir kamyom abur cuburla dolasmamiz lazim.Zaten cok fazla düskün bu gereksiz ivir zivira(yine annesi gibi) daha cok percinlemem cok yanlis.Bazen yeniliveriyorum bende sakince dolasalim diye.Aslinda tek derdim Serra bütün gün evde kalmasin ,sogukda olsa hava alsin en azindan bir markete gidip gelelim .

Cokmu sikayet ediyorum ne ?
Ben cok tatli bir cadinin annesiyim aslinda ve cok mutluyum onunla.

2009-12-12T01:49:00.002+02:00

Serra ve yataginin nadiren kavustugu bu ani kacirmak istemedim.Bu büyük ama kisa bulusmanin sebebi Serranin hasta olmasiydi.Serra gündüz kafasina göre yatagina girip cikiyor bazen.Cok kalmiyor zaten hicbiryerde cok kalamaz kurtlari kaynar.Geceleri tenezzül bile etmiyor kocaman yatak varken napsin orada di mi?Zaten ben bu yatagi neden aldik hic anlamadim.Bebek arabasi, araba koltugu ,yatak ,yorgan,nevresimler ve daha bircoklari gibi.Ne salakmisim...

2009-11-20T17:06:00.002+02:00

Icimdeki herseyi söylesem,dilimin ucuna geleni beklemeye almadan ne var ne yoksa siyirsam dibimi temizlesem.
Su kisacik hayatta kücük melegimden baska hicbir seyi takmasam,artik ögrensem kendimi bosuna üzmemeyi biraz suyu akisina biraksam ne olursa olsun diyebilsem.
Olmazin pesine düsenleri durdurmaya calisirken yaralanmak yerine cekilmeyi bilsem kenara,sadece desemki yanlisa düsecek yolun.

Oysaki ben bugünlerde,
birikiyorum akacak yatagim yok...

2009-11-18T16:18:00.002+02:00

Dandini Dandini

Serrayla biz cok sevdik.Bugünlerde Serranin en cok istedigi daha dogrusu buyurdugu sey AC,NAY NAY AC! Müzikle arasi hep iyiydi ama teyzesiyle tvde klip izlemeye alisinca elinde kumadayla gelip anne ac nay nay diye buyurur oldu.Ben onu tvdeki sacma kliplerden uzak tutmaya calisirken cikti karsimiza bu facebookda.Cok da hosumuza gitti.Serrayi Serdar Mortac dan uzak tutmak icin iyi bir secenek gibi geldi bana:)

http://

2009-11-16T02:23:00.005+02:00

Süte Veda

Serrayi sütten nasil keserim diye kara kara düsünüyordum ne zamandir.Aslinda yilbasina dogru istanbula gidip annemin destegiyle birakmayi düsünüyordum sonra planlar degisti ben anneme gidemedim ama Gülseren annem bize geldi.Serranin emme serüveni artik cigirindan cikmis bir haldeydi zaten.Karar verdim.Bunun sonu yok yani baska cocuklarla olabilir ama bizde durum cok baska.Emmek degildi bizimki artik dudak tiryakisi diye dalga geciyoduk.Serra kendinden firsat kaldikca bebeklerinide getiriyordu emzirmek icin.Annemde buradayken olsun bitsin dedim.Hala bitmis degil ama bayagi yol katettik.

Hic kafami karistirmadan anneden kalma formüllerle kakaoya bagladim umutlarimi.Biliyorumki biraz arastirsam kafam kariscak baslayamicam.Cok önceleri biraz orda burda bu konuda biseyler okumus yandik biz demistim zaten.Serrayi normal yollarla ikna etmek imkansiz.Ne istiyorsa onu yapmali öyle laf söz bagirti falan dinlemez.Kanmaz,unutmaz inatcimi inatci bir sipa.

Bu kakao yöntemini duydugumda cok cok sacma bulmustum asla yapmam diye düsünmüstüm.Ben Serrayi anneme birakip birkac gun uzak kalmayi tercih ederdim gibi gelmisti ki düsündügüm yolda buydu.Ama gecen zaman bircoklari gibi bu fikrimide degistirdi.

Bilmem kac bininci kez yemegin ortasinda masadan kalkip Serrayi emzirirken karar verdim ne olursa olsun yapicam.Daha iyi bir secenek yok en cok inandigim bu.

Sabah emme seansindan sonra Gögsüme cok az kakao sürdüm üzerine serranin poposunu sildigim pamuklardan koydum ve Serra anne meme meme diye yapisinca annecim artik ineklerin sütünü icelim annenin memesi aciyor biraz dinlensin dedim.

Gögsümü degil pamugu gösterdim serra bakip aciyo dedi beni öptü ve evet iste o an off be ya dedim ama kendimi cok dinlemedim devam ettim.Gündüzleri cok fazla emmesine ragmen beni sasirtarak hic israr etmedi birkac kez gelip yokladi aciyo deyip gitti.Bol bol öpücük aldim .

Ögleden sonra kucagimda sallayip uyuttum bir bucuk saatten uzun uyudu hic uyanmadan.Imkansiz bir sey sanirdim ama oldu.Öglen uykusunda bile en az 2 kez uyanir Serra her defasinda tekrar emerek uyur artik ben usaninca gitmem uyanirdi.Uyku dedigimde yarim saat 45 dakika falan.1 saat olsa vay be falan diye havaya giriyoduk.

Gece gercekten cok zordu.Dogdugundan beri sayili bir kac istisna disinda sadece memede uykuya dalan bir cocugu gelde emmeden uyut.Uyumuyor tabiki.Kollarimda salliyorum dolasiyorum artik tamam uyudu diyorum yataga koyuyorum zink kalkiyor.Hem dolasip hem kollarinda sallicaksin kesinlikle oturmak yok.Sonunda gercekten sizdi ,yataga koydum cok uzun süre kesintisiz uyudu.Kollarimi sirtimi hissetmesemde kesintisiz uyku benim icin bir mucize oldugu icin unutuverdim herseyi.Gecenin bir yarisi sesten uyuyamadigi icin Serraya ne istiyorsun diye soran kizgin babayi bile takmadim.Ne istiyormus kalin kafali tabiiki emmek istiyor.

2.gün daha iyiydi.Kontrollere devam ama israr yok.Öglen uyumadi.Aksam gec saatte yikadim babasiyla uykusu gelsin diye battaniyede sallayalim dedik ama kurtlu duramadi baktim onu sarmami istiyor.Teyzesi bir iki gece uyutmayi basarmisti öyle sarip sarmaladim ninniye basladim bir baktim uyumus bile.Gece uyandi ,yine sadece kollarimda dolasarak uyumak istiyor,Hem gücüm kalmadi hemde gögüslerim öyle siski tutamiyorum kucagimda.Baba bey yine bir hisimla geldi tabiiki yardima degil kizmaya ,bende delirdim.Annem ilk 3 gece uykusunda emzir demisti icime dert olmustu benimde ben birakmaz birdaha diye vermicektim ama kiyamadim hem kendime hem ona Serra bayram etti tabii biriken sütleri yuttu hemen.Yoksa napardim o halde bilmiyorum..

Sabaha karsi uyandi tekrar bu sefer resmen oyuna getirdi emmeye basladi ben ne oldugunu anlamadan.Emsin dedim zorlamadim.Sabah yine vermedim.

3. gün yine vermedim.Ne gece ne gündüz.Gündüzde gecede cok güzel uyudu.Tek sorun uykuya dalarken. Uzun uzun uydurma masallar anlatirken uyuyup kaldi gece yarisi yanimda.Sonunda yatakda uykuya dalmayida becerdik.Daha da ne isterim.

Bugün bir hafta olucak.Hala vazgecmis degil.Akline geldikce gelip kontrol ediyor.Uykusu gelince anne aciyo diyor.Ilk bir kac gün dedesine bile anlatiyordu simdi biraz daha sakin.Konu komsuya anlatmadan atlattik:)

Son günler daha zor gecti.Geceleri uykuya daldiktan sonra sorun yoktu ama 5.gün arabayla Cek e gittik cok ama cok bunaldim dönerken al dedim almaz artik diye meger alirmis.Herkes ana kiz emekleriniz bosa gidiyor diye kizdi bana ama o an gözüm hicbirsey görmedigi icin cokda farketmedi.

Sabah tam bir hafta olacak.Herkes 3 günde biter diyordu ama ben biliyordum bitmeyecegini.Illaki sona erecek.Baska sansi yok.Hem Serra hem benim icin en iyisi bu.Mutlu sona ulasmak üzereyim.Keske konusup anlasip tokalasip bitirme sansim olduguna inansaydim.Ama yok biliyorum.Her bebek her anne her veda baska.Bizim uzun süren süte vedamiz böyle olmakta.

2009-10-29T15:41:00.005+02:00

Döyt

Ben:Dit dit bit bit cit cit .....serracim daha kac kez söylemeliyim?
Serra: Döyt

Ben: Ilker saat kac olmus?
Serra:Döyt

Ben:Beni nekadar seviyorsun annecim?
Serra:Döyt

Bu döyt cok tatli bi döyt.Serra teyzesiyle spor yaparken saymayi ögrenmis ama sadece sira dörde gelince söylüyor.Mesela birlikte merdivenlerden inip cikarken sayiyoruz Serra sadece dörtleri söylüyor.Icinde ne kadar, ne zaman ,kac taneyle baslayan bir soru cümlesi duysa hemen cevapliyor döyt diye.

Döyt döyt döyt...

2009-10-05T15:11:00.002+02:00

Opp...

Biz toplari cok severiz.

Acaba hangisi?

Arzu Yengemizin hediyesi Besiktasli topumuza sarilip cifte kupali Besiktasi düsünür hüzünleniriz.Yenge ve dedemiz adina.Agir geldi tabii cifte kupa.

SÜTCÜL...

2009-10-05T14:19:00.002+02:00

Kardesimin gelisi ve ilkerin degisen is saatleriyle bizim evin havasi bir güzellesiverdiki sormayin.Serramin bitmek bilmeyen dis sancilari ikimizede o kadar cok yormustuki birine gercekten ihtiyacimiz varmis bunu simdi daha iyi anliyorum.Minik cadi teyzesiyle bir mutluki sormayin .Sedanin geldigi ilk gün kendini yatakda ordan oraya atip sevinisi hala gözlerimde sele sebep olacak kadar mutluluk vericiydi.Cocugum hakketten cok bunalmis hep benle olmaktan hakli olaraktan.

Serra iki gecedir teyzesinin kucaginda sallanarak uyuyor.Önce bir güzel battaniyeye sardiriyor kendini sonrada ninniler anneden sallama teyzeden öyle televizyon falan acik umursamadan uyuyup kaliyor.Yataga yatirincada uyanmiyor üstelik.Yazinca cok normal birseymis gibi geliyor ama bu bizim icin olaganüstü bir durum.Emmeden, anneden ayri ve ustelik sallanarak uyumak.Meger cocugun derdi teyzesinin kucaginda battaniyeye sarilip sallanmakmis.Bilememisiz.

Gece uyanmalarimiz kisa sürlerle azaliyor ama kesintisiz devam ediyor.Bazi geceler sadece 3 -4 kez uyanip emiyoruz bazi geceler neredeyse kesintisiz.Ben yatana kadar birkac kez uyaniyor ben yatinca kokumu alip uyaniyor galiba sonra sabaha kadar süt süt süt.Sikayetcimiyim ,kesinlikle hayir ne Serrayla birlikte uyumaktan ne gece gündüz emzirmekten .Anladimki ikimizde bundan hosnutuz ki yoksa gercekten eziyet olurdu bu emzirme süreci.

Buarada Serra uyandi ve emerek kucagimda uyumaya devam ediyor...Sonra devam etmek üzere zorunlu bir ara veriyorum.

2009-09-01T16:10:00.000+02:00

Seda'dan Önce...

Bir yandan caya biskuvi banip diger yandan cips yiyip ve ayni zamanda su da icerek yaziyorum.Sunuda eklemeliyimki bizim eve pek cips girmez girsede ben yemem.Bu demek oluyorki durum fena.

Henüz bir bucuk yasina bile girmemis kizim tarafindan tüketilmis bitirilmis bir haldeyim.Noktalama isaretleri falan umrumda degil.Her gün zor geciyor kolay gecen bir gün zaten yok ama bu son bir hafta gercekten felaketti.Üstelik Ilker hafta basinida izinli gecirince 4 gün evdeydi.Bu günlerin sonunda ben bir daha izinli olup evde kalma dedim, o da bir daha izin almamaliyim dedi.O kadar berbat yani.Biz nasil anne babaysak artik.Birde bunlarla ugrasamicam.

Aslinda ben kisaca sunu söylemek istiyorum:BANA BU TATLI KIZIN NERESI YARAMAZ; BAKSANA NE KADAR SAKIN ;SEN BUNAMI BAKAMIYOSUN ,COCUK BÜYÜTMEK ZORDUR HANGI COCUK KOLAYKI DIYEN HERKESE GICIK OLUYORUM.HATTA HEPSINE KAFA GÖZ DALMAK ISTIYORUM VE BUNLARI HERDUYDUGUMDA ICIMDEN GAYET GÜZEL KÜFREDIYORUM.

Sevgiler...

(Kardesim geldi, hersey cok daha iyi...)

2009-08-28T21:53:00.004+02:00

DÜNDEN KARELER

Basamaklara oturmayi cok ama cok severiz.Geri geri yaklasip popomuzu kondururuz ,bazende tutturamayiz.Neyseki bu sefer tutturduk.Ohhh...

Cok oturmak bize göre degil.Nerde hareket orda bereket...

Evet simdide biraz spor acikhavada.Bir iki bir iki...

Ve uyku vakti.Serin taslara yayilalim bakalim.Oh anne burda emebilirmiyim?

(Ögle uykusunu es gecen Serranin aksam 6 daki durumu.Ama yinede 9 bucukda uyudu.Taviz yok...uykusuzlukdan .)

Birde su sinekler rahat biraksa.Cengaver ruhumuza ragmen sineklerden korkariz.Ühhhüüüü ühüüüüü.(sinek yada böcek görünce yapilan efekt)

2009-07-31T16:18:00.006+02:00

yAz,KArpUz, kAVuN,YagMUr

Tatil geldi gecti,geri geldik cok yagmurlar yagdi cok rüzgarlar esti buralarda.Ama bizim tadi damagimizda hala günesli ,aydinlik ,sicak günlerin.Burada hava ne yaptigini bilmiyor.Bir sicak bir soguk gece yorganla yatsak sicak pikeyle yatsak soguk.Hepsi birlikte ortada.Ev yeterince daginik degilmis gibi.Gecen hafta cok sicak bir günün aksaminda kopan firtinada agaclar devrildi,antenler uctu.Pencereler patlayacak ,agaclar eve girecek sandim.Hatta birara Serrayi alip hic pencere olmayan evin kücük antresinde oturdum.Suanda hava cok sicak ve kapali .Haftasonu ise mutlaka kapali olur geleneksel olarak.Biz gezemeyelim diye.Havanin tüm anormalligine ragmen yinede yaz güzel.En azindan karpuz kavun mevsiminin adi yaz.

Serraya gelince oda bu dengesiz havadan ve yasadigimiz bu salak kasabadan nasibini aliyor ne yazikki.Birde üstelik parkimiz kapatilmis, Serraya oynayacak yer kalmamis oldu.Disari cikinca ne yapacagimizi bilemiyoruz.Tabii Serrayla acik havada yürüyüs falan yapmakda imkansiz.Cünki Serra hala pusette oturmakdan nefret ediyor.Genellike eve bir elimde puset bir elimde Serra dönüyordum simdiye kadar ama artik ikisini birden idare edemiyorum.Büyüdü sipa ama huylari hep ayni.16. ayin icindeyiz suanda.Anne,baba,ac, mama,atta disinda cok anlamli kelimeler söylemiyor.Sürekli konusuyor hatta sarki söyleyip oynuyor kendi kendine ama biz anlayamiyoruz henüz cözemedik dilini. Oynamasi o kadar tatli ki benide elimden tutup kaldiriyor müzik duyunca ne yaptigimi büyük dikkatle izliyor.Benim kadar kötü bir oyuncuyu örnek almasi oynak kizimin icindeki yetenegi köreltmez umarim:)Yok yok bu kesin teyzesine cekmis.

2009-03-16T21:57:00.006+02:00

Serra Bir Yasinda...

Canim kizim bir yasinda artik.Cumartesi günü kücücük evimizde geleneksel bir dogumgünü yaptik kizima.Burada görüstügümüz neredeyse tek aile olan Süleyman amca ve cocuklari ,komsumuzun 3 ogulcugu ve almanyadan bizi yalniz birakmayip gelen teyzem,eylül,yengem ve dayim hep beraber kutladik kizimin ilk yasini.Serra önce kalabalikdan saskin benim kucagima tünemis merakli gözlerle etrafi izledi durdu.Yavas yavas alisip bensiz dolasmaya basladi ve hatta dogumgünü hediyelerinden alisveris sepetiyle dolasip durdu evde etrafa toslaya toslaya.Tolga abisi bu benim hediyem deyip sepetin alip gidince noluyoz edalariyla ayrilmadi pesinden hic.Cocuklarla olmayi o kadar cok seviyorki yeterki etrafda olsunlar bu bile yetiyor ona.Buarada Tolga abisine vurmus birara ben görmedim ama babasi söyledi tabiiki Tolga da ona.Tolgacikda 2,5 yasinda daha abi dedigime bakmayin.Neyseki simdilik aglama zirlama sikayet etme dertlerimiz yok kendi aralarinda halloluyor bu isler.

Hepsi ev yapimi mis gibi pasta börekleri lüp lüp yuttuk.Annemle bir haftadir sunu yapalim bunu yapalim derken gelip gecti dogumgünü.Halbuki kazirliklar ne de uzun sürüyor.Hersey cok güzeldi ama cok üzüldügüm birsey var.Neredeyse hic güzel fotograf cekilmedi.Hepsi masa basinda cekilen hemen hemen ayni pozlar.Görüntülerde pek iyi degil üstelik.Hem kalabalik hem de Serra bana yapisik dolastigi icin ben hic ilgilenemdim bu mevzuyla.Dolaysiyla cok az fotografimiz oldu.Serranin tek fotografi hic yok mesela hepsinde benim kucagimda.Gerci ben son aylarda hic fotograf cekemiyorum zaten.Serra makinayi görünce kosturmaya basliyor e makinada bende cok becerikli olmayinca bütün fotograflarda Serranin parlak kafasi var.Neyse bu seferlik böyle oldu.Birdahakine daha deneyimli olucam di mi.Bu ilk dogumgünümüzdü.Ne kadar heyecanli oluyormus insanin yavrusu olunca parti sahibi.Iyiki annem vardi ,canim annemin ellerine saglik.Aslinda hersey onun eseriydi ben sadece yardimci oldum.

Canim kizim simdi birazcik hasta.Pazardan beri burnu fis fis neyseki ates falan yok.Dogumgününü kutladigimiz gece neredeyse hic uyumadi sürekli aglayarak uyandi ve her zamanki gibi bütün geceyi memede gecirdi.Önce kalabalikdan etkilendi belki diye düsündüm ama sabah burnuda akmaya baslayinca anladim ki o gece üsüttü bebegim.Ev cok sicak olunca camlar acildi e kuzucukda kisa kolluydu ya da bir ihtimal yengemden nezle kapiverdi kadincagiz yaklasmadi bile ama.Iki gündür miz miz miz dolasiyor etrafda minik cadi bizde pesinde nasil oyalasak diye.

Sicak bir cayi hakettim simdi , Serra uyanmadan elimi cabuk tutmaliyim.Ama önce fotografi güzel olmadasa kendisi cok cok lezzetli kelebegimin kelebek pastasi.

2009-02-27T15:08:00.002+02:00

Karli Yollara Düstük...

Annem ve babam geldi ,yalnizlik bitti.Ama bendeki yorgunluk bitmek bilmiyor.Belkide bende kronik tembellik var diye düsünmeye basladim.Bugünlerde kendime cok cok kizmakla mesgulum her firsatta.Kendimle kalacak firsat bulunca didikleyip duruyorum su annelik hallerimi.

Serra kocaman bir kiz oldu sanki.O kadar tatliki.Ben yazmayi beceremedim ama kötü bir anne ve blogger olarak Serra 9. ayinda yürümeye basladi.Cocugum yürüdü ve rahata kavustu sanki.Tavuk gibi dönüp duruyor iki aydir ortalikda.Tabi arada durup durup evdeki cöpleri agzina atmaya devam.Simdi 11 aylik ve hiz calismalari yapiyor saniyorum yakinda kosar.Dolapdan tabaklari alip alip kacarken o kadar hizli hareket ediyorki ben pesinde kosar haldeyim genellikle.Ama hala siskoyum.Üzerime yapisip kalan 6 kilo birtürlü gitmek bilmiyor.Aslinda biraz hareket ve birazda aburcuburu kessem gidecek ama yapamiyorum iste.Cikolatasiz ,keksiz, pastasiz bir hayat düsünemiyorum ben.Öncedende böyleydi ama hic kilo sorunum yoktu simdiyse göbegim bana yol gösterir halde neredeyse.Off offf üstelik ben hic düzenli spor yapamam ki.Daha dogrusu ben hayatta hicbirseyi düzenli ve sürekli yapamadim ki simdiye kadar.Zaten bunu bir basarabilsem hersey yoluna girecek.Ah bu ben ne cekilmezim ,ne uyuzum ,ne sIkIciyim.

yarim kalan yazi

2009-02-02T00:10:00.002+02:00

Yine haftalar gecti, yine yazamadim.Firsat bulamadim ,Serrayla pc basina gecemiyorum cünki tuslar elinde kaliyor genellikle kendisi yazmaya cok merakli he birde eline sert ve ses cikaratabilen herhangibirsey alip laptopun kafasina kafasina vurmaya bayiliyor mesela telefon mesela mouse gibi.Uyuyunca yazsam o zaman di mi?Ama Serra son zamanlarda öyle sapittiki bazen gece saat yarim olmus ben uyumak istiyorum ama hanfendi yatmiyor.Uykudan bayiliyor ama uyumuyor.Uyumamak icin sürekli hareket ediyor,emip emip kalkiyor ,kosturup duruyor yatakta sonra kafasini yaslayip dinleniyor biraz ve yine devam.Tabii gece yatmayinca sabahda uyanamiyor.Bazen 11 12 ye kadar uyuyor.Tabii bende ve hatta zaten ögleden sonra ise giden babamizda.Serra uyucakda ben ortaligi biraz olsun toparlicamda sonra söyle bir yarim saat olsun ayaklarimi uzatip dinlenicemde uyumaya gidicem.Artik genellikle 2den önce yataga giremiyorum.Gece 1 de yemek pisirip bulasik yikadigim oluyor.Ertesi güne hazirlik olsun diye degil gündüz cikarip dolaptan yapamadigim yemekler en azindan malzemeler ziyan olasin diye.Yoksa evde düzen falan kalmadi tamamen dagilmis durumdayim.Herkonuda üstelik.Annemin gelmesine sadece 1 hafta kaldi ha gayret Secil deyip duruyorum kendime.Gercektende ha gayret.

Buarada aile boyu hastalikla mücadele ediyoruz iki haftadir.Önce Serracik ateslendi,hastanelere tasindik yine.Sonra o biraz toparladi derken ben bir güzel grip oldum ,benim grip Serrayada bulasti tabiiki belkide ondan bana bulasti ama önce sadece atesliyken ve normale dönmüsken atesi ben grip olunca onunda burnu fis fis akmaya basladi.Bir akti bir tikandi derken doktora gittik ve antibiyotik icmek zorunda kaldi Serra.Itiraf ediyorum hic dogru olmasada Serra iyi olur olmaz kestim ilaci.Zaten ilacin cogunu Serra degil kiyafetleri icti.Agzini kesinlikle acmiyor ilac icececegi zaman.Evde resmen kaos ortami olusuyor Serranin ilac saatlerinde.
ve bu yazida yarim kaliyor.

2009-01-09T11:00:00.002+02:00

6 Disli Cadi

Serra bize caktirmadan iki dis daha cikarmis.Gercektende hic anlamadim.Bu sabah oynasirken bir baktim üstte iki dis daha cikmis.Inanamadim hangi arada cikardin sen onlari annecigim ya.Bizden habersiz ne isler beceriyorsun.Bu kez cok zorlamadi disler ,sadece cok az ishalimiz vardi ve tabii her zaman ki kadar huysuz oldugu icin ben hic düsünmedim bile dis geliyor olabilir diye.Istah zaten hic kalmadigi icin disler cikmaya basladiktan sonra ordan da uyanamadim.E bu cadi zaten acip agzini kontrol ettirmez ne var ne yok.Inatcinin tekidir ellemiceksin bu cadiyi hic.Zorla masaj yaptim birkac kez papatya ve zeytinyagi karisimiyla (dis cikartirken cok rahatlatirmis bu karisim bebekleri)önce sesini cikarmadi ama öyle sabit duramaz Serra hanim dolasmasi lazim di mi.Her gecen gün yeni ve daha zor huylar ediniyorki artik alismisim galiba ne yapsa normal karsiliyorum.Sorumsuz annelikde bu kadar olur yani.

Neyse annecigim sen devam et böyle cikariver anneye babaya caktirmadan kendi basina hallet islerini,yeterki kolayca cok canini yakmadan ciksin disler biz sonradan görsekde olur.Hadi bekliyoruz 7. ve 8. kardesleri.

ve bu da annesinin yogurt(cu) tatlisi.

2009-01-08T03:05:00.002+02:00

Utanc

Hicbir seyin tadi yok.
Uzaklardan gelen savas, ölüm ve aci haberlerini izlemek bile cok güc.Kücük ellerini tutup kurtaramadigimiz cocuklar icin gözyasi dökmek ,ici yanmak,öfkelenmek neye yararki.Onlar sadece cocuk.Bir annenin kuzusu,bir babanin yavrusu,bir kardesin cani.
Utaniyorum.

2009-01-06T11:54:00.004+02:00

Pissstt.

Saat 11:00.
Serra hala misil misil uyuyor.
Hatta bende 10:30 a kadar uyuyudum.
Uyku ne güzel ne güzel ne güzel.
Ve uyandi.Sanki hic uyumuyormus da numara yapiyormus gibi gülücükler atip ve hizli bir sekilde yatakta dönerek uyandi.Bu kiz cok havali yahu.
Show basliyor.
Sevgiler.

2009-01-05T00:11:00.003+02:00

2008 e veda yazisi yazamadim ,halbuki cok sevmistim ben bu yili.Uzun uzun yazasim vardi.

Serrami kuzumu getirdi bize ,anneligi tanidim ,bildim ,cok sevdim diye baslayan bir yazi olurdu herhalde.Ama yazamadim yine.

Almanyadaydik biz bu yilbasida ailece.Gecen yil Serra karnimdaydi ,bu yil kucagimda.Hatta Serra hemen hemen hep kucagimdaydi diyebilirim.Biraz degisiklik olur ,Serra farkli yüzler görür diye gittik oh ne güzel dayim ,teyzem ,bol bol kuzen hepbiarada senlik görsün kuzu dedik ama Serra annecilikde sinir tanimadi.Kim alsa ya da sevmek istese aglayarak bana saklandi.Kimseye gitmek istemedi gitsede kisa sürede farkina varip baska biriyle oldugunu aglamaya baslayip geri döndü.Sadece kucagimda gülücükler atti etrafa,oyunlar oynadi,yeni numaralar ögrendi.Özellikle Gülcin teyzesinden ama ona hic gitmedi.Hatta ilk günler korktu bile diyebilirim.Teyzesi ve digerlerininde hevesleri kursaklarinda kaldi.Saniyorum kalabalik ve yeni yüzler Serrayi tedirgin ederek bana daha cok ihtiyac duymasina neden oldu.Aslinda kalabaligi cok seviyor herseyi dikkatli izliyor ve egleniyor,herkese gülücükler atiyor tatli tatli sesler cikariyor konusmaya calisiyor ama benimde yaninda olmam sartiyla.Anne ve babasi disinda cok az kisi gördügü icin bu beni sasirtmiyor ama yinede üzülüyorum.Keske bu kadar yalniz kalmak zorunda olmasaydi.Biraz daha büyüyünce bir oyun grubuna katilmaliyiz.

Serra ve bayildigi Aleyna ablasi.Bütün cocuklar gibi Serrada kendi gibi veletlere bayilyor.Aleynayi görür görmez sevdi ,saclarini elledi ama benim saclarim gibi yonarak degil gayet nazik,yüzünü oksadi.Bütün gece Aleynanin yaninda oynasip durdu.Aleynanin ona yaptigi oyunlara kikir kikir gülüp bol bol eglendi yeni yila girerken.Ve sonunda Aleynayi yakalamaya calisirken bizi kirip geciren cümleyi söyletti."Serrayi tutsan iyi olacak"

2008-12-18T00:17:00.005+02:00

Kis daha da yakinlasti evimize,penceremize konuk oldu ,Serrayla karlari izledik aklima sadece karlar düser sarkisi geldi bende uydurup durdum,hic iyi olmadi.Karlar güzel.

Serra gecen hafta ateslendi,zor ve kötü bir hafta gecirdik.Atesden önce yogunlastirilmis ve hizlandirilmis mizildama ve uykusuzluk günleri yasadik.Ardindan persembe ve cuma hafif atesi cikti,cumartesi ilaca ragmen artinca hastaneye gittik.Atesi 38 bucukdu..Rutin muayeneden sonra Serradan sondayla idrar aldilar tahlil icin.Berbatti,hala kiziyorum kendime.Serra o kadar cok agladiki gözümüzün icine bakip.Keske bekleyin almayin deseydim ,bir baska yolu yokmu bu isin.Hatirlamak bile istemiyorum ne bu islemi ne de o suratsiz domuz doktor ve hemsireleri.Onlar adina ben özür diliyorum bebegim senden,ne kadar istemesemde bu kötüler cikiyor iste insanin karsina.Neyse sonuc temiz cikti,evimize döndük ,nureflex kullandik atesi düstü kuzumun.Ertesi gün gayet keyfi yerindeydi ama sali günü gövdesinde kizarikliklar olustu. Kisa sürede kayboldu.Ilaci sadece cumartesi ve pazar hatta pazar bir daha atesi cikmayinca tek doz verdim ama saniyorum ilaca bagli bir yan etkiydi.Simdi cok cok iyiyiz masallah,coktan oyunlara basladik ama iste ben unutamiyorum, hala icim aciyor o ayri.
Serra 9.ayini ne yazik ki hastalikla karsilamis oldu.Ilk kez hastalanip ilac kullandi.Daha önce sadece bir kez asidan sonra hafif ateslenmisti.Gaz icin kisa bir süre kullandigimiz ilacdan baskada ilac kullanmadi.Aman kullanmasin,saglikla büyüsün bütün cocuklar.Anneligin en zor hallerini yasadim bugünlerde.Asiri doz annelik almis gibiyim hala.

Serra dogdugundan beri hep Sebamed ürünlerini kullaniyoruz.Sampuan,sabun,pisik önleyici koruyucu krem,vücut losyonu.Digerlerinde cok marka takintili degilim ama özellikle bu pisige karsi olan kremden cok memnunum.Burda Sebamed sadece eczanelerde satiliyor ve ne yazikki Türkiyede bulunabilen bütün ürünler yok.Dogumdan sonra birkac kez Penaten kullanip memnun kalmamistim ama gecenlerde evde krem stogu tükenince mecburen tekrar kullanmak zorunda kaldim.Bizim Sebamedlere halamizin eczanesi sponsorda.Aninda kizarikliklar olustu daha önce hic pisik olmayan bebek 9.ayda pisik olacakti neredeyse.Her bez degistirdigimizde islak pamukla temizleyip ardindan koruyucu kremi sürüyoruz.Istisnalar haric tabii mesela Serranin kacip kacip bez baglamayi aceleye getirdigi anlar.

Serra bu gece de 23 de uyudu.3. denemeden sonra tam sizmak üzereyken hala kalkip yataga tirmaninca tarafimdan yakalanip kucagimda sallanarakdan uyutuldu.Sabaha kadar defalarca uyanacak ve tekrar emerek uykuya dalacak.Düzene giremeyen uyku saatlerimiz beni tüketmekde.Kollarim bana fazla geliyor, Serraya az.

Birkac gündür bitkisel bir sakinlestirici aliyorum günde bir kez.Sanki daha mi iyiyim ne?Kendimi iyi degerlendiremiyorum ama son günlerde gücümün tükendigi o kadar cok an olduki hani neredeyse bunalimli biri olmak üzereyim.Direnmeyip hapi kullaniyorum ve iyide oluyor gibi.

Bebek bakimi,beslenmesi ,egitimi kisacasi herseyiyle ilgili kitaplara ihtiyacim var.Elimin altinda cok az kitap var burda.Yazin vakit ayirip alamamistim nasilsa annemler gelicek o zaman netten siparis ederim diye düsünmüstüm ama annemler hala gelemedi.Bir umut Subatta gelilerse diye kitap siparis isini halletmeliyim bir an önce.Kitabi elime alip söyle bir gözgezdirmeden almak zor olsada baska care yok.

Dün aksam anneannesi Serrayi görmek istedigi icin kamera actik ,buarada ben Serrayi giydirmeye calisiyordum.Serra yi zapdetmek mümkün olmadigi icin uzun bir maceraya dönüstü giyinme isi.Anneannesi bizi izlerken yoruldugunu söyledi.Bazen bende izlesem yorulsam anne ,dayanamayip müdahele etsem ,yani sen gelsen annem ne güzel olur.Kizinin cok ihtiyaci var sana hadi gel bekletme daha .

Daha cok cok sey var yazila ama dökülüyorum ben ya.Yok yok o kadar da kötü degilim sadece yorgunum ,uyku kazaninin icine düsesim var.Bulunamayasim var.Birde cok fena muhallebi yiyesim var,kendimi tutamayasim.

Iyi uykular ve afiyet olsunlar bana.Yok yok sadece iyi uykular.

2008-12-07T01:26:00.004+02:00

Serra inanilmaz bir hizla büyümekte.Daha dün kucagima bile almamisken henüz, kafasini arkaya cevirip bana bakisi gözlerimin önünde.Yeni dogmus,yeni kavusmusuz birbirimize o saskin merakli boncuk gözlerle ilk karsilasmamiz.Öyle tatli. öyle güzel bakiyorki sanki dünya durmus gibi o an benim icin.Ama durmamis tabii o minik kuzu büyümüs yürümek üzere ve neredeyse 8 ayi geride birakacak.

Serranin pek cok ilkini buraya yazamadim aslinda cok istedim ama Serrayla yasam benim icin o kadar basdöndürücü bir hizla devam ediyorki bazen durup ben kimim ne yapiyorum diye soruyorum kendime.Ben anneyim ama Serranin annesi olmak gibi ayrintisi var.Serra inanilmaz hareketli bir bebek.Karnimda da cok ama cok hareketliydi.4. ayda saniyorum almanca kursuna tekrar baslamistim ama ders dinlemek hicde kolay degildi.Icimde cilginca hareket eden bir bebisle 2 ay devam ettim kursa.Ama ne kurs benim icin daha cok Serrayla yaptigim bir etkinlik gibiydi.Buarada hala almanca bilmiyorum.Neyse bu konulara girmeyelim gece gece moralimi bozmayayim ben.Karnimdaki tepinmelerine dogurarak son vermis oldugum Serra,hastanede kaldigimiz 4 günde bana dünyanin kac bucak oldugunu sana uzun uzun anlatacagim anne dedi aslinda ,ama ben onun sicakligiyla öylesine büyülenmistim ki sinyalleri alamadim.Geceleyin herkes horul horul uyurken bizim kuzu agliyor agliyor agliyordu.Aksam 8 -9 arasi basliyorduk sabah 6 ya kadar.Ücüncü gece saat 12 oldugunda o kadar sevinmistim ki o mutlulugumu hic unutamiyorum.Sabah servisine cok az kalmisti sadece 5 saat.Önce temizlik sonra kahvalti sonra vizite derken saatler akip gececekti ve ben artik uyuyup kalmayacak Serrayi düsürürsem diye endise etmeyecektim.Ah iste o ne tecrübesizliktir yahu Serra sadece memede susuyor ve uyuyordu ama ben ya uyuya kalip Serrayi düsürürsem ya üzerine yatarsam diye korkudan uyuyamiyordum.Birkac kez hemsireleri cagirmak zorunda kalmistim bebegim susmuyor diye.En sonunda yaslica bir hemsire sadece memende uyuyorsa o zaman sen de sürekli meme ver dedi demekki sana ve sütüne ihtiyaci var bebeginin dedi ve beni yatirdi sonra Serrayida koynuma yatirip memeyi tutmasina yardimci oldu ve bizde böylece sabaha karsi uykuya dalabildik.Birkac saat sonra uyandigimda donmus ve uyusmus haldeydim.Ama olsun sabah olmustu ve dogumdan sonra bende biraz olsun uyuyabilmistim.Hastanede gecirdigim günler daha dogrusu geceler gercekten cok ama cok zorlamisti beni ama o kadar mutluydum ki bütün bu yorgunluklar silinip gidiyordu hafizamdan ve ben icimde kocaman bir coskuyla pir pir dönüyordum ortalikda.Anne olmanin gücü bu olsa gerek.Sonra ciktik evimize geldik macera her gecen gün hizlanarak devam etti,ediyor.Cok güzel cok zor günler geceler yasadik yasiyoruz.Degismeyen sadece Serradaki hareket ,Serradaki enerji.Bazen tek basima o kadar caresiz hissediyorum ki kendimi ben bu anneligi kiviramiyorum herhalde diyorum.Keske etrafimda bana yardimci olabilecek bazen sadece bir yemek yeme süresince Serrayi oyalayabilecek birileri olsaydi ya da en azindan Ilkerin aksamlari evde olabilecegi bir isi olsaydi diye cok hayiflaniyorum.Ama bunlarin hicbiri olamiyor ve bende Serramla yuvarlanip gidiyorum.Tam anlamiyla böyle yuvarlanip gidiyorum.Yemek yapmayi birakin yemek yemek,tuvalete gitmek ,dusa girmek gibi zorunlu ihtiyaclarimi bile cok zor karsilayabiliyorum.Ev islerine gelince onlar uzun süredir kendi haline birakilmis durumda.Kendi kendini temizleyen binalar üretmeli bence.Kisacasi Serrayi neredeyse hic yalniz birakamiyorum.Uyuyunca yapmak gibi bir sansimda yok cünki neredeyse gündüzleri hic uyumuyor bazen bütün gün sabah ögle aksamüstü gibi vakitlerde toplamda bir saati uyuyor. Durumumuz pek parlak degil anlayacaginiz.Daha cok sey var yazilacak ama Serra tekrar uyanmadan bende yatsam iyi olur.Hem cok uzun hemde bunaltici bir yazi oldu ama bendeki durum budur.

Belki biraz soluk almaya belki annemin sefkatli kollarina ihtiyacim var.Kucak benim icin degil daha cok Serra icin:)) Benimkiler pek tutmuyorda artik.

Simdi gidip kuzuma sarilip kokusunu icime ceke ceke uyuyacagim ve bu bana herseyi unutturacak.Canim kizim benim,seni cok ama cok seviyorum kücük tatli cadim.

2008-11-09T00:59:00.003+02:00

Alkisliyoruz...

Serra bu sabah ilk kez müzikle birlikte ya da bazen müziksiz el cirpmaya basladi.Müzik olup olmamasi ya da müzigin cinsi hic mühim degil mütemadiyen el cirpiyor alkis yapiyoruz.Hatta geceyarisi uykumuzdan uyanip tekrar tekrar alkisliyoruzki unutmayalim di mi?E artik Serra oynarken alkisinida kendisi yapabilecek, bize izleyip gülmekten katilmak kalicak o tatli popisi sallamalara.Oyna kuzum oyna annen gibi olma...

Ve bu da canta karistiran Serra...

2008-11-05T15:06:00.006+02:00

Hosgeldiniz Disler...

Bu havuclar bosuna kemirilmedi tabii ki.

Alt dislerimiz daha tam boyunu göstermeden üst dislerimiz ucunu gösterdi bile.Bu sabah parmagimla yokladim ve o da nesi isirmaya baslamis bile parmagimi ufak ufak kesiyor üst disler .Hosgeldiler,bu tatli gülüsü dahada bir senlendirdiler.Henüz fotografimiz yok ama azcik daha büyüsünler yakalarim insallah.

Bu dis cikarma sürecinde Serra nin bitmek tükenmek bilmeyen enerjisi neden bende yok diye cok hayiflaniyorum.Kuzucuk ne uyumak biliyor ne yorulmak.Sürekli tirmanisdayiz, sürekli hareket halindeyiz ve sürekli dipdibeyiz.Serrayla ilgili anlatilacak not edilecek cok sey var ama ben tükenmis haldeyim hicbirseye vakit ayiramiyorum.Serra iki dakika uyumusken hemen gelip yazayim dedim unutmadan yoksa icerde beni bekleyen ve mümkün degil bitiremeyecegim bir yigin is var. Annecikler babaciklar size sesleniyorum lütfen su kiziniza yardima geliniz.Istanbul Izmir hadi kalkiyor Linz`e bir iki....

2008-11-03T01:35:00.004+02:00

Gün bitiyor diye seviniyorum ,hala Pazar günleriyle barisamadim.Günün son saatine misler gibi kokan ,tamamen ev ve el yapimi mayali ispanakli börek sigdirdik Ilkerle, belki bu sayede biraz icerigi doldu günün yoksa gerisi tembellik doluydu.Buarada ispanaklar bahceden degildi zaten bizim bahcemiz yok,e peynirde evde yapilmadi zaten bizim süt veren koyun inek keci gibi hayvanciklarimizda yok.Bitanecik kücük mini mini danamiz var ,o da süt vermez süt alir anne inekden.Yazdikca gercekler ortaya cikiyor evet evde bir inek var ,itiraf ediyorum iste benim o ben.

Yazmak benim gibi kafasi dolu olunca calismayan insanciklar icin ne kadar zor.Oysa sadece Serrayi emzirirken yazmayi düsündüklerimi yazsam kitap falan olabilir söyle üc bes cilt ve tabii ki sacmasapan.Galiba ben yapacak isleri düsünmekden hicbirsey yapamayan biriyim.Ve ayni zamanda kendime fena halde kizgin.Kendimi dövesim var ,icimde ancak böyle agiz burun kirip gecirdikten sonra sakince bir kösede mir mir söylenip aglarsa rahatlayabilecegini umdugum bir öfkeli duygu var.Icime cok yaklasmayalim simdi bu saatte ,orda her dem bir miktar karmasa var.Biktim ulen bu kendimden.

Serra büyüyüyor,ben bu hiz karsisinda telasa kapiliyorum.
Artik dislerimiz var,bir hafta önce o tatli agzinda iki kucuk inci tanesi pirildamaya basladi Serranin.Hala minicikler ama her gecen gün parmagimi daha keskin isiriyorlar.Birkac huy degisikligi ve uyku düzeni bozukluguyla atlattik ilk dis cikarmanin zorlu günlerini.Daha bir anneci oldu Serra bu sürecde,bir dakika bensiz olmak istemiyor.Bir is yapmaya kalsam pacalarimda dolayisiyla evde zaten olamayan düzen artik arada bir bile görünmüyor.Silkelenmeli ve bir devrim yapmaliyim biliyorum ama bunu planlammaya bile enerjim kalmiyor cogu zaman.Tek basina bir kücük yavruyu büyütmek ne kadar da zormus.Aslinda uzun uzun anlatip icimi dökmek istiyorum bu bos sayfalara ama olmuyor iste.Hem öyle cok sikayetci bir anne olmak istemiyorum ben.Ama itiraf etmeliyim ki bu kücük iki disli canavar beni zorladikca zorluyor.

Hersey bir yana dünyanin bütün boktan yanlarini bugulu bir fotograf gibi yumusatiyor Serra ,büyüdükce bunu daha cok hissediyorum.O kadar sevgi dolu o kadar masumki onunla tutunuyorum ben hayatin hic bilmedigim dallarindan hayata.

2008-10-16T23:56:00.002+02:00

Bazen resimler dünyanin aslinda sandigim kadar cekilmez olmadigini hatirlatir bana.Ama bazen.Bazende resimlere bakip bakip aglarim ben,simdi aglamiyorum ama bu resme bakinca kendimi cok yalniz hissediyorum.Belki yatagima uzaninca aglarim,tabii Serra benden önce aglamazsa.Iyiki Serra var:)Keske bir sadece bir tane arkadasim olsaydi burda.Istedigim sadece sicak bir gülümsemenin senlendirdigi bir iki farkli cümle kendi kurduklarimdan.Ama yok ,kimse yok...

2008-09-03T23:09:00.005+02:00

Afacan Serra `dan Kareler...

Hayir biz ona yaramaz demiyoruz.Sadece biraz fazla hareketli.

2008-08-28T14:49:00.004+02:00

Özledim...

2008-08-27T22:31:00.003+02:00

Teyzemle Kisa Bir Sohbet

24 mai`08-Teyzesi ve kuzusu

Teyze ,ben bu özlem islerinden pek anlamiyorum ama annem seni cok özlemis.Anlattigina göre sen de beni cok özlüyormussun ,cok sagol eksik olma.Annemi merak etme ben o kadar hareketli ve kendim diye söylemiyorum ama tatliyim ki annemi bütün düsüncelerden uzaklastiriyor ilgisini sadece kendime odakliyorum.Hicbiryerde bes dakikadan fazla durmuyorum tabii kucak haric.Birde son günlerde sürünme calismalari yapiyorum ,baya ilerliyorum ama bazen popomu yukarda tutmak cok agir geliyor hani bezim varya baski yapiyor.Aslinda annemin kucagindan ayrilsam cok hizli sürüncemde antremansizim biliyomusun yoksa ooo simdiye kosardim.Kucaktan inip antremana zaman ayirirsam beni kimse tutamaz.Annemle babam sürekli dönüp dururken canim yanmasin diye hali aldilar.Annem üzerine bir örtü yayiyor benim icin ama ben pek orda durmuyorum genelde parkeye dogru yuvarlaniyor ya da sürünüyor orda cibil cibil oynuyorum.Ama ilk önce tadina bakyiorum dilimle nasil bir yer diye, annem beni gecen gün parkeyi yalarken yakaladi ,annecim orasi yenmez dedi oysa ben sadece kesif yapiyordum.Neyse iste teyzecim ben hergün degisik degisik seyler yapip ve ayni zamanda rutin hallerimede devam edip(uyumamak,tek basima bir dakika bile durmayi reddetmek gibi)annemin ah ne kadar da yalnizim gibi bunaltici düsüncelere dalmasini engelliyorum.Sanirim annem bütün yaramazliklarima ragmen cok mutlu,beni öpüp koklayip duruyor seviyor sanirim beni.Birde hemen hemen her aksam anneannemi arayip benden bahsediyor.Sanirim pek iyi bahsetmeyerek anneannemi buraya gelmek icin kandirmaya calisiyor.Bencede anneannem gelirse iyi olur evde hep ayni yüzü görmekten sIkildim.Biraz degisiklik bana da iyi gelir.Hem annem belki kursa gider almanca ögrenir biraz.Böyle devam ederse ben ondan önce ögrenicem.Babamda annem gelsede güzel yemekler yesek diyor ,anneannemi o da cok özlüyormus.Nedense annem babam böyle deyince babama küsüyor.Ama sonra babam annemi öpüyor ve her zamanki gibi barisiyorlar.

Teyzecim ,annem bu yaziyi yazarken ben iki kez uyandim.Birisinde annem beni kucagina alip pispisledi koynunda salladi uyudum.Bunuda yeni kesfettim önceden hic sevmezdim ama iki gündür deniyorum gayet güzel oluyormus.Gece uyanip uyanip meme emerdim önceden simdi bi meme bi pispisli ya da ninnili sallanma yapiyorum cok iyi oluyor.Gerci annemde ayakta sallaniyor ama ben bebegim ya aglayip kandiriyorum onu.Ikinci uyanisima telefon sebep oldu, babam aradi annemi ben taaa icerki odadan telefonu duydum gerci bizim ev cok kücük oldugu icin duymak kolay ama uyurken duymak hüner istiyor ve ben bunu herdefasinda basariyorum.Sonra annem beni emzirdi yine uyudum ,ama daha cok uyanicam bu sadece baslangic.

Simdi annem bu yaziyi bitirsinde ütüye baslasin.Zaten hic ev isi yapamiyor,hatta bazen yemek bile yapamiyor ben pek izin vermiyorum.Ama bugün ben bir degisiklik yapip ögle uykusunu fazla kacirinca - dün gece iyi uyumadim ya ondan azcik uyuyayim dedim-tutmus annem pasta yapmaya baslamis.Tabii ben dururmuyum hemen uyandim,sonra anneme biraz izin verdim basladigi isi bitirsin diye hemde merak ettim bu sefer nasil birsey yapicak diye. Cünki bazen yaptiklarini direk cöpe atiyor.Neyseki bu sefer baya güzel bir pasta yapti hatta evdeki krema az diye birlikte markete gittik.Azcik dolasalim istedi annem disari cikmisken ama ben agladim yine biliyosun arabamda öylece oturmayi hic sevmiyorum; orda istedigim gibi hareket edemiyorum mesela calisiyorum calisiyorum ters dönemiyorum,asagi inmeye calisiyorum ama annem beni hep bagliyor daha cok minikken tam asagi inecekken yakalanmistim ya hic unutmuyor o yüzden hemen eve geri döndük.Pastada cok güzel olmus buarada iyiki izin vermisim anneme.Teyzecigim ütülenecekler benim giysilerim o yüzden kisa keselimde annem yapsin isini yoksa haftasonuna kadar beklemek zorunda kaliriz.Seni cok öpüyoruz annemle ikimiz,ben düzenli uykusu olan bir cocuk olup anneme firsat verince annem daha cok yazacak.Ama daha cok beklemesi gerek.Simdilik hoscakal ,güzel teyzem.

2008-08-25T21:53:00.004+02:00

Öyle tatli gülüyorsun ki
uykusuz geceler,erken sabahlar,yenilemeyen yemekler ,oturulamayan masalar,ütülenemeyen camasirlar,temizlenemeyen odalar,okunamayan kitaplar,izlenilemeyen filmler,konusulamayan kimseler,uzatilamayan ayaklar,baslanamayan puzzlelar,islenemeyen isler,düsünülemeyen düsünceler,yazilamayan yazilar ,yaratilamayan firsatlar ve dahasi
unutulup gidiyor gülüsünün isiginda.

Bebegim, kuzum, canim seni cok ama cok seviyorum cümlesi gercek karsiligini buluyor seni severken.Sen benim canimsin.

2008-08-24T22:55:00.000+02:00

Kisa Bir Pazar Gezisi

2008-08-22T16:38:00.004+02:00

Büüüüüüüü

Serra dün sabah büüüülemeyi kesfetti.Iki aylikken ayaklarimizi pusetimizin önündeki güvenlik zimbirtisina dayayip iiiliyorduk ama sonra unutuvermistik.Simdi de büüülüyoruz.Sabah uyandigimda yanimda sürekli büüü sesleri cikaran ve etrafa tükürükler sacan bir gülec surat vardi.Simdi aklimiza geldikce ama en cok keyfimiz yerinde oldugunda büüülüyoruz ve agzimin akmasi yetmezmis gibi tükürüklerimizi fiskiye seklinde etrafa saciyoruz.Böylece üzerimizde daha cok islak alan olusuyor.Biz bunu cok seviyoruz.
Iste tükürükleriyle büüüleyen Serra.

2008-08-18T22:58:00.002+02:00

Kazim Koyuncu-Yanlizligi Anla -

2008-08-12T22:33:00.002+02:00

5.Ay

Minik kuzum ve kuzusu ...Devami kuzu uyuyunca ya da büyüyünce.

Ve devam ediyoruz.

Serrayla günler herzamankinden daha hizli tükeniyor galiba.Artik saate baktikca daha cok sasirirken buluyorum kendimi.Genellikle bu durumlarda kabaca yuh diyor ve birkez daha halledemedigim isler icin hayiflaniyorum.Buarada Serra miyk miyk rahat durmadigi icin teselliye falan gerek kalmadan bunlarin hepsini unutuyorum.Bu Serra da her derde deva canimm.

Serra yarin tam 5 aylik olucak. Sadece 5 ay ama bana cok daha uzun geliyor.Günler hep birbirinin ayni eylemlerle dolu ama Serranin her hareketi bugünleri rutin olmaktan kurtariyor.Sabah uyanip yatakta pitir pitir dönerken annecini uyandiriyor ve sonra yüzünde kocaman sevincli bir gülümsemeyle o günü yasamaya deger yapiyor.Onu cok seviyorum demek elbette yetmiyor icime cekip cekip kokusunu orda saklamak istiyorum.Bu kisim cok uzun sürecegi ve ne söylesem az kalacagi icin kisa kesiyorum.Vakit dar, kafam karisik, zaman hizli.

ve Serra tekrar beni cagiriyor...Bu yazi bitemeyen bir yazi oldu en iyisi zorlamamak, vakit bulunca yazmak.

2008-07-30T23:52:00.006+02:00

Yuvaya Dönüs...

2 ay 5 günlük tatil bitti,yuvaya döndük iki hafta önce.

7 Mayisda Serra ben ve annemler Almanya uctuk.Bu Serranin hem ilk ucak yolculugu hem de babisden ilk ayriligiydi.Ilkerle yaklasik bir ay sonra Istanbulda bulusarak devam ettik tatilimize.Ilker o günlerde kizini sayiklayip dururken Serra kucaktan kucaga mutlu mutlu geziyordu.Napsin babasi daha iki aylik bile degildi kizim onun icin kucak ve meme olsun yeterdi.Serra iki ucak yolculugundada inanilmaz sakindi.O günlerde o kadar cok agliyorduki Serrayla yolculgun cok zor olacagini düsünüyordum.Yola cikmadan önceki günlerde Serraya birkac kez ucaga binecegimizi anlattim ve yolculuk boyunca uslu bir kiz olmasini istedim .Ve o ciglik cigliga aglayip evde üc yetiskin olmamiza ragmen bizi iki dakika oturtmayan kiz gitti yerine uykucu bir böcük geldi.Hemde öyle bir uykucuki evimizle Linz havalani arasindaki on dakikalik yolda uykuya dalip gözlerini Kölnde acan bir uykucu.Almanyadan Istanbula ucacagimiz sabahda asla uyumadigi bir saatte dustan sonra uyuya kalip Merve,Burcu ve Eylül ablalarini basinda bekletti, uyansada sevsek diye.Anne sözü böyle dinlenir iste der gibi ucakda da gayet rahattik. He birde dönüsteki 1800 km lik arabayla dönüs yolculugu maceramiz var.Serra da macera cok, fink fink gezdi daha 4 aylik bebe.Takdiri haketmis benim kuzum degil mi?

Almanya ,Istanbul,Izmir,tekrar Istanbul ve dönüs yolunda Macaristan olmak üzere cok bacakli bir tatil yaptik. Ben gittigim heryerde minik evimizi cok özledim.Evime gittigimde özleyeceklerimi bile bile. Dönüsde birdenbire cekirdek aile olarak kaliverdik.Annem ve babam Serranin dogumundan beri yanimizdaydi, ne güzeldi. Türkiyede gittigimiz heryer kalabalik ve senlikliydi.Birdenbire sicak ,günesli ve kalabalik günlerden Avusturyanin bizi firtinayla karsilayan karanlik , kasvetli ve yapayalniz havasi beni carpti, yani ruhsal olarak.Yeni yeni kendime geliyorum.Ilk defa ayrilik bu kadar zor geldi bana,galiba su annelik hormonlari beni iyice yoldan cikartiyor. Yeterince hüzünsever biriyim zaten daha cogunu kaldiramiyor bünye haberi yok bu hormonlarin.Tez haber salina ,daha cok hüzün istemiyoruz.Neyseki kuzum var ,kücük tatli melegim o beni cabucak kendime getirtiyor.Hem birinin iyi olmasi, istahli olmasi,mutlu olmasi gerekli ki süt fabrikasi kesintisiz calisabilsin ve Serrayi doyursun.

Calis farika calis ,Serraya daha cok süt lazim.

yalniz,üzgün,düsünceli,kötü.ama gececek.

2008-07-21T13:40:00.004+02:00

sen uyurken ben renkleri düsündüm.Kücükken yedigim sari erikleri hani en büyügünü sona saklamistim ve icinden kurt cikmisti.rengi cok güzeldi,aldatici.simdi ben mutsuz seyler düsünüyorum.sen uyumuyorsun üstelik.cok yalniz oldugumu hergün defalarca düsünüyorum.sonra benim minik tatli kizim geliyor aklima mutsuz oldugumu bile söyleyemiyorum onu düsününce sanki haksizlik ediyormusum gibi geliyor gercek mutsuzluga.ama bugün hic iyi degilim ben.bugün kalbim cok yalniz,icimdeki kurt mesaide.üstelik kardesimi cok özledim,arzuyu cok özledim,annemi cok özledim.gözümdeki yas akmak icin her firsati degerlendiriyor.sabah serraya benim annem güzel annem sarkisini söylerken bile agladim.acaba bunca hasrete deger mi diye düsündüm sonra,ne kadar kötü ...cok kötü.

2008-04-16T23:13:00.015+02:00

gülümse hadi gülümse bulutlar gitsin

Bu sabah saat 6 daki süt ögünümüzde her zamanki gibi süt sarhosluguyla kisa bir süre sizip sonra aglamak yerine neseyle oynastik kizimla.Ve kücük melegim beni dünyanin en güzel gülücükleriyle tanistirdi.Ve bu kez annesini sarhos etti gülücükleriyle.Hatta geceyarisi isten gelip uykuya doyamayan babacik bile uyanip katildi bize.Ailecek sarhos olduk.Demek anne baba olmak böyle biseymis bir gülümsemeyle havalara ucmak,dünyanin tüm derdini unutmak dedikleri buymus.Ne de güzelmis.

Serram,melegim,mis kokulum sen hep gül böyle yandan yandan hayata kizim.Dudaginin kenarinda duruversin gülümsemen hep böyle ,annen o dudaklara kurban olsun ,öpsün öpsün doyamasin .

2008-04-15T23:50:00.000+02:00

Bu sabah serracigin ilk doktor kontrolü icin yine yollardaydik.Yine diyorum cünkü daha önce üc kez elimiz bos geri dönmüslügümüz var.Ilkinde randevu almamiza gerek olmadigi bilgisiyle kapiya dayanip persembe günleri sadece ögleden sonralari calistigini ögrendik,ertesi sabah birgün önce orda olmayan bir ilanla doktorun pazartesiye kadar calismayacagini ögrendik,bir sonraki gün mutter kind pass kontrollerinin randevusuz yapilmadigini ögrendik ve ayni zamanda türkcemizin güzel küfürlerinden zararsiz birkacini tekrar ettim ben icimden.Neyse en sonunda bugün pasa pasa randevumuzla gidip muayenemizi olduk.Hemen ekleyeyim doktorda biseye benzese o kadar gitgele degse ama iste ben sakal birakmamakda israr ettigim icin kocam tarafindan anlasilamiyorum.Illa biraktircak bana su sakali sonra ugras dur kil tüy..

Simdi, bizim minik kuzu 34. gün itibariyle 3800 gr ve 51,5 cm e ulasmis.Hastaneden cikmadan dogum kilosunu gecmisti ama ben yinede acaba sütüm yetiyormu diye icten ice endiseleniyordum bu beni cok rahatlatti.Doktorumuzdan da kilosu ve gelisimi gayet iyi onayini aldiktan sonra icime su serpildi.K vitamini damlamiz doktorumuz tarafindan tekrar yapildi,simdi önümüzde 6. haftada kalca cikigi ultrasonu ve sonraki haftada ilk asimiz var.

Serracik doktorda cok ama cok tatliydi.Normal sartlarda arabaya biner binmez uyuyan kuzu bu kez uyumadi ,biraz agladi neyseki yolumuz cok uzun degildi.Doktorun odasina girene kadar aglamaya devam etti ama muayene sirasinda hic sesi cikmadi.Etrafa boncuk boncuk bakinip durdu,ben doktorun höt höt konusmalarinin cogunu anlamadigim icin doktorla iletisim görevi herzamanki gibi Ilkerdeydi.Serranin gaz dolu karni icin doktor masaj yapmamizi söyledi (bilse takla bile atiyoruz )ve birde damla verdi.Ama acikcasi ben 1 aylik bir anne olarak gaz konusunda hicbirseyin yeteri kadar ise yaramadigina inandim bile.Canim kuzum daha dogumunun ikinci gününde sancilarla bogusmaya baslamis ,hastanede kaldigimiz 4 gün boyunca sadece 1 gece uyumustu.Gece uykulari düzene girdi ama saatli aglama nöbetlerimiz devam ediyor.Ancak bu bir ayda ögrendigim bir baska önemli konu daha var ki bu kücük veletlerin birgünü birdigerine asla uymuyor,hergün yeni icatlari var.Bu sebeple öyle beylik cümleler kurmamakda fayda var.

Birde cok uzatmamakda fayda var uyumak ve dinlenebilmek icin kuzucuk uyurken ,yazmak istedigim cok seye ragmen.

2008-04-09T23:51:00.002+02:00

1.Ay

Dünyanin bütün telasinin disinda ,akip giden zaman sanki bizi bu evin icindekileri unutmus gibi ,sanki ben bir sarkisinin nakaratiymisim ve bu sarki hic durmadan caliyormus gibi.Tuhaf haller bunlar.Kucagimdaki sevimli velet kendi hayatima disardan bakarken görmek istemedigim, bana sikinti veren herseyi filtre ediyor gibi.Yoksa bugünlerdeki karmakarisik gelgitli duygularim beni coktan ele gecirmis, ordan oraya savuruyor olurdu.Oysa ben endiselerin siklikla kafasini cikardigi bir gökyüzünde yinede günesi görebiliyorum.
Huzurluyum,mutluyum,coskuluyum,KUZULUYUM.Daha ne olsun.(tü tü tü tüüü massallah)

Kücük kuzu hizla büyüyor,bugün tam bir aylik olduk bile.Hergün baska huylar ediniyor, baska telaslar baska mutluluklar yaratiyor bize. Onu alip icime sokmak istiyorum o kadar yakin olmak ama daha 1 ay önce icimden cikarmak icin sabirsizlaniyordum,bu geliyor aklima.Evet burasi iyi koynumda kalsin ,dokunayim, seveyim,öpüp koklayayim, sesini duyayim,lütfen artik aglamasin diye dua edeyim icimden,karni doyuyor doymali diye icimdeki endiseyi göya olumlu yönlendermeye calisayim ,sacmalayayim.

2008-03-25T15:28:00.009+02:00

Mutluluk...

13 Mart 2008 saat 02:28 de kücük kuzumuz, tatli kizimiz Serra annesinin karnindaki karanlik ve sulu ortama yeter diyerek beklenen dogum tarihinden 8 gün önce aramiza katildi.Bu bebegin hemen gelmeye niyeti yok diyen doktorumuza nanik yapmayi da ihmal etmedi.
38 hafta 6 günlük, 2960 gr ve 48 cm olarak normal dogumla dünyaya gelen minik kuzumuzdan herkese selamlar.Daha az sulu göz oldugumda ve vakit bulabildigimde uzun uzun yazabilmek dilegiyle...

2008-03-07T22:30:00.003+02:00

Üstüme Gelmeyin,Dogururum.....

2007-12-18T14:15:00.000+02:00

uyusunda büyüsün (mü)?

kücük tatli böcegim, yigitim,

o günlerde biz ,cok derinde baslayip gözlerimizdeki isiga dek dokunan bir aciyla basetmeye calisiyorduk. Attigimiz her adimdan hesap sorar olmustuk ve kiymetini bilir.Buruk yesil gölgeli bu hastane bahcesinde gözlerimizi kacirmak istedigimiz ne cok sey vardi.Herseye ragmen hayatin devam ettigini gösteren enerjin kisa bir mola vermisti bu abinin yasindan hep daha yorgun olacak omuzlarinda dünyanin en güzel uykusuna daldiginda sen.

Seni bu karede görmek benim icin hayatin bir özeti olacak hep.Bu hastane bahcesi unutulamayacaklarin arasinda takilip kalmisken hafizama sen bana hep hadi diyeceksin, o kadar da kötü olmadigini hatirlatacaksin uykunun kollarindaki sevimliliginle.Cok yasa ,mutlu yasa sen emi?

24. HAFTA

2007-11-27T17:57:00.000+02:00

24 haftadir icimde büyüyen kuzuya o kadar cok alistim ki daha simdiden ondan nasil ayrilicam diye düsünmeye basladim.Kucagima aldigimda duyacagim mutluluk elbette cok baska olucak ama bu karnimdaki kipirdanmalari yokmu o kadar tatli ki.Bunlari cok özleyecegime eminim.
Önceleri sadece kücük kücük kipirtilar hissediyordum.Herkes 16. haftada hareketlerini hissetmeye baslarsin diyordu ama ben icimdeki kücük kipirtilari gazdir diye yorumluyordum.Derken baktim gaz falan degil günler ilerledikce güclenerek artiyor bu kipirtilar..Aslinda hamileligin tadini bu kipirtilarla birlikte yasamaya basladim diyebilirim.Sonra bir baktim bu kuzu babasi konustukca icerde yerinde duramiyor.Babasinin sesine o kadar cok tepki gösteriyorki 20. haftadan beri.Bana karsi daha sakin galiba.Ya da ben kiskaniyorum bana öyle geliyor.Tabi babamizin keyfine diyecek yok. Suratinda kocaman bir gülümsemeyle eli göbisimde kizimizla konusuyor .

23. haftanin ilk günü doktorumuzla randevumuz vardi ve bebegimizin ilk kez yüzünü gördük hemde gözlerini acip kapadi bizim kuzucuk.Tabii Ilkerle ben de bir heyecan ki sormayin.Ben zaten heyecandan doktorun söylediklerini bile dogru dürüst anlamiyorum.Zaten baslangic seviyesinde olan almancam en basit cümleleri bile cözemez oluyor doktorun yaninda.Buarada ilk doktorumu degistirdim üzücü ve bol gözyasi dolu bir hikayesi var hic bahsetmek istemiyorum hatta unutmak istiyorum mümkünse ama yinede yazicam biyerlere belki buraya.Yeni doktorumla ilgili ilk düsüncelerim gayet olumlu.Umarim böyle devam eder.Doktorla birebir iletisim kuramamam benim icin cok ama cok zor ama kafami bu ve bunun gibi sorunlara takarsam cok üzülecegimi biliyorum ve bu nedenle bu hassas günlerimde hep iyi ve olumlu düsünmek icin kendimi telkin ediyorum,aklima kötü seyler getirmiyorum,gelenleri nazikce kovuyorum.Canim kocam sagolsun doktor randevularimizda benim eksiklerimi gideriyor .E baba olmak da kolay degil di mi ?Hem sonra benim gibi tatli bir ese sahip olmak da kolay degil biraz nazli falan ama idare edilir o kadari... di mi canim?Söz veriyorum almancayi sökünce bütün isleri ben halledicem tabii bunun icin biraz sabirli olman lazim.Önümüzdeki üc bes yil kadar.... :)

2007-10-26T20:08:00.000+02:00

ben yaptim...

Nadirde olsa becerebildigim ve daha da önemlisi sabir gösterip bitirebildigim bu atkicigi ben ördüm.Kendimle gurur duydum bitirince . Burada özellikle sabahlari kursa giderken mutlulukla boynuma dolayip hem mutlu hem sicak oluyorum.Örgü örmeyi cok seviyorum ama sadece atki gibi kolay parcalar örebiliyorum.Kazak hirka gibi yok artir, yok kes ,yok yakayi oymaya basla gibi teferrüatli parcalari ne yazik ki simdiye kadar örmedim.Bir tanecik kazak örmüslügüm vardir annecigimin katkilariyla. Sonuc cok ic acici olmasa bile kendisine gönülden bagliligim vardir.Ne elden cikaririm ne de giyerim yani.

Simdi minik kuzum icin yelek örmeye calisiyorum.Netten buldugum bir model ne artirmasi var ne kesmesi tam bana göre yani.Kuzum icin ya kesin bitiririm bunu.Gerci basina oturacak pek vakit yok ama.Kurs, yemek,is,ders derken pek vakit kalmiyor.Kesinlikle pratik biri olmadigima karar verdim.Sanirim zamani iyi degerlendiremiyorum. Hem calisan hem bebesine bakan hem eviyle ilgilenen her cesit yemegi beceriyle pisiren hem elisleri yapan hem gezmeye vakit bulan he birde bunca isin arasinda sevdiklerine vakit ayirmayi beceren kadinlari hayretle izliyorum ben.Kutluyorum kendilerini ve merak ediyorum bu sonradan ögrenebilinen birsey mi?

Kuzucum tekmelemeye basladi beni annecim cok oturdun kalk diyor.Sevmiyor benim kuzu annesinin cok oturmasini.Evet ben de kalkiyorum ve gecenin bu saatinde pilav yapmaya gidiyorum.Yok yok benden pratik kadin olmaz....

2007-10-05T14:09:00.000+02:00

"Bütün günler yenileşir her bekleyişte

Ve bütün dünler, bütün geçmişler

Kapısını açarsın ki bir de, hiç kimseler yok

Çaresiz, benim sana gelişim de hep böyle"

Edip Cansever

2007-08-13T19:00:00.000+02:00

Anneligi Anlamaya Basliyorum...

Hayir tembel degilim sadece hamileyim.Ne yazik ki gebelik hormonlari tarafindan tüketilmis durumdayim.Hasta miyim hamile miyim belli degil.Minik bebecik beni eve dahada kötüsü yataga bagladi.Neredeyse bir aydir evden cikamiyorum cok gerekli olmadikca.Sadece haftasonlari kisa sürelerle disarda vakit gecirebildim.Iki kez az miktarda kanama oldu ve doktorum ikinci kanamadan sonra evde kalip sürekli yatmami söyledi.Her iki kanamadan önceki günlerde disarda bol bol vakit gecirmis ve cok yürümüstüm.Senmisin yürüyen o kadar evdeyiz iste bir ay olacak,yat dur.
Neyseki kardesim burda ve bana bakiyor.Canim benim o da benimle beraber eve kapandi, o kadar plan yapmistik ama hicbiryere gidemedik.Ben evde sürekli kusuyor ve yatiyorum (evet igrencim ama gercek),sedisimde yemek yapiyor ,benle ugrasiyor.Ben neredeyse sadece corbayla besleniyorum.Kendimi zorlasamda baska seyler yemem mümkün degil.Bir yandan cok endiseleniyorum bebegimde benim yüzümden iyi beslenemiyor diye ama gercekten yiyemiyorum.Doktorun verdigi hap disindaki ilaclari bile icemiyorum ki mide bulantisi ilacimda bunlardan biri.Midesi bu kadar hassas birine bu kadar berbat bir surup verilirmi doktorcum, yaktin beni.Versene bana mis gibi hap iceyim rahat rahat.Bütün kokulardan nefret ediyorum,komsularim pisirdigi yemeklerin kokusu bile burnuma gelip beni öldürüyor,sonra balkonlarinda ictikleri sigara.Hergün dus almasam ölürüm sandigim ben neredeyse haftada bir yikanicam.Sampuan ,sabun ve dus jellerinin kokulari beni öldürüyor.Her dustan sonra bir tur bögürmece ve kusmaca seansim var.Gercekten berbat durumdayim,acikcasi bu kadar zor olabilecegini düsünmemistim.Cevremde hamileliklerine tanik oldugum kadinlarin bir kismi güle oynaya hamilelik gecirmislerdi bir kismi da mide bulantisi yasamislardi ama böyle görmemisin bebegi olmus midesi bulanirken tutmus onuda kusmus kivaminda degildi. Itiraf ediyorum gecen haftayi o kadar zor ve agir gecirdim ki 3.gün geceyarisi artik kusmaktan bütün ic organlarim yirtilmis gibi acirken neden ben hamile kaldim diye isyan ettim.Rahat batmasi olarak degerlendirdim durumumu.Bir baska bebek yapmayi asla düsünmeyecegimi bile ilan ettim.Ilkerde birkac kez benim halime dayanamayip isyan etti onuda sikayet edeyim.Umarim bebegimiz bize küsmemistir.

Suanda 8 hafta +4 günlük minik bebegimiz.Bana 4. haftadan beri anneligin ne kadar zor oldugunu ögretiyor.Hamile kalmadan önce biraz kilo almistim ,onlarda gitti sadece minik bir göbegim var artik.Bizim nazli bebek fit anne istiyor galiba.E o nasil isterse,yeterki su 3 ayi sorunsuz atlatayim,bizi birakip gitmesin.

Bütün bu günler boyunca, bazen artik dayanacak gücümün kalmadigi anlarda kendime sasirarak hep iyi seyler düsünebildim.Ben cok güclü biri degilimdir yani saglikli ,kuvvetli olmak anlaminda.Cok uzun süre devam eden rahatsizliklarda sinirlerim bozulurdu aglar, zirlardim helede böyle hicbirsey yapamadan yatmak zorundayken.Ama bu günlerde minicik bebegim bana hep güc veriyor, ha gayret diyorum o zaman kendime günleri sayiyorum hani 3. aydan sonra hem tehlike gececek hem de su bulantilar büyük ihtimalle bitecek.Cuma günü randevumuz var doktorumuzla.Cok heyecanliyim.Ve eger doktorum izin verirse önümüzdeki pazar kardesimle birlikte Istanbula gidebilecegim.Annemin dizinin dibinden ayrilmayacagim.Annemin yaninda olmak,onun mis gibi corbalarini icmek ,tertemiz evinde yayilmak suan en cok arzu ettigim sey,bana cok iyi gelecegine eminim.Umarim hersey yolunda gidecek ve bende gidebilecegim.

Lütfen gidebileyim.

2007-07-23T17:42:00.000+02:00

seni cok seviyorum , sizi cok seviyorum

23 TEMMUZ 2007
Bugün ilk evlilik yildönümümüz.Özlemle gecen aylardan sonra sonunda birarada olabildik ve kocaman bir yil tüm zorluklara ragmen bir cirpida geciverdi.Elbette iyi ve kötü günler gecirdik, bu ilk yil bircok zorluklari gögüslerken bazen birbirimizi anlamadik, kendi sIkintilarimizin icinde birbirimizi teselli edecek gücü bulamadik ya da teselli olamadik.Ama unutmadik birbirimizi sevmeyi ve bununla güc bulduk.

(Ilker, canim, icimdeki cosku,basimdaki duman, gözümdeki isik seni cok seviyorum bunu unutma hic..)

Ve,
ilk evlilik yildönümümüzde bir süpriz varki ilk yilimizin hediyesi olarak bundan daha güzeli olamaz.Hatta bu bizim hayatimizin hediyesi.

Mini minicik bir bebek geliyor ,hayatimizin tüm renkleri degistirmeye.
Bu sabah karmakarisik duygular icinde ilk kez gördüm onu ,o kadar minikki.Doktor amcasi, evet aramiza tesrif etmis ama daha cok minik dedi.Icimdeki korku ,telas ,sevinc,merak ve endise duygulari tavan yapmaktaydi onu gördügümde.Ama oradaydi tüm minikligine ragmen.Hosgeldin bebek,hosgeldin.

sevgili tanri , sevgili doga tesekkürler hersey icin...

2007-06-15T16:15:00.000+02:00

HA(pi)STANE

Karnim cok agridi,sinirlerim cok bozuldu,öküs gibi agladim,kivrandim.Ilkerle kavga ettim,ayrilmaya karar verdim.Sonra Ilker beni doktora götürdü,doktor calismiyordu.Diger doktoru bulmaya calistik ,bulamadik.Bir baskasini bulduk ama o da calismiyordu.Hastaneye gittik.Kivranarak muayene oldum ,hersey yolundaydi.O zaman bu agri neydi?

Beni yatirdilar,serum verdiler. Agri artik geciyordu.Kan aldilar.Uyumak istedim sonrada eve gitmek.Izin vermediler,beni zorla hastanede yatirdilar.Ilker bütün gün yanimdaydi ama disari ciktiginda doktorlar ve hemsireler geldi gece eve gidemeyecegimi söylediler. Yarin kursa gidicem gitmem gerek iyiyim ben dedim ,olmaz dediler.Hep Ilker yanimda yokken geldiler,söylediklerinin cogunu anlamadim.Kacip eve gelmeyi düsündüm,kalmam cok sacmaydi.Her ay orda mi kalicaktim,kacmakda kararliydim.

Ilker ve arkadasi kalmam icin ikna ettiler. Cok kizdim,neden zorla burda kaliyordum. Sonra yemek geldi ben yemedim, Ilker zorla biraz yedirtti,sonra karnim yine cok agrimaya basladi. Hemsire geldi,baska ilac veremeyiz zaten cok güclü bir ilac verilmis dedi. Ben mizirdandim dayanamadi fitil verdi .Umrumda degildi yeterki karnim agrimasindi.

Ilker gece on gibi gitti,cok zor gitti.Eve gidince aglayacagini düsündüm,o gidince cok üzüldüm.Konussa bile anlamayacagim bir yabanciyla ayni odada ve benim dilimi konusan kimsenin olmadigi bir hastanede kendimi berbat hissettim.Ilker aradi aglamakliydi,sakin aglama o zaman bende aglarim dedim.Uyumaya calistim,kadin cok horluyordu.Arada öksürerek onu rahatsiz ettim ve horlamasini kesebildim kisa araliklarla ve uyudum.Sonra uyandim sabah olmustur diye sevinerek,saat daha ikiydi.

Yine uyudum ,yine uyandim. Sabah altida Ilkeri aradim,yoldaydi.On dakika sonra yanimda oldu,onu cok sevdim,ayrilmakdan vazgecmistim emin oldum.Ilkerle disari ciktim,doktoru bekledim.Uzun sürdü, sonunda geldi. Türkdü . Türkce konusabilirmiyiz dedim,buyur dedi. Uyuzdu ama eve gidebilirsin dedi gerisi mühim degildi.

Eve geldik.Mutlu oldum,cay ictim.

2007-06-06T15:31:00.000+02:00

Bugün benim dogumgünüm.

2007-06-02T13:25:00.000+02:00

gecedeysen ve usanmaktaysan

beklemekteysen gelmesini gelmeyenin

belki canında fazla acı varsa

belki taşmaktaysan yatağından

biriktiysen yani

sığmadıysan yeryüzüne kendinin

kendi metrakaren yetmediyse

içölçümün büyüdüyse taşıdıklarıdan

belki saklayamıyorsan

yani kendini ne kendine sığdırabiliyor

ne de koruyabiliyorsan............

gecedeysen

geceysen

karanlıksan

ışıksızsan.

2007-05-31T14:01:00.000+02:00

Aklima gelmisken dinleyelim dedim.Cok seviyorum ben bu sarkiyi. Bana Koctas da yasadigim berbat günlerin ardindan nefes aldirdigi, deniz kokusunu getirdigi anlari hatirliyorum simdi bu sarkinin.Cok sade ,cok saf ve cok masum oldugu icin seviyorum belkide bu kadar.Usul usul dinlemek icin,usul usul dinlenmek icin.

http://www.youtube.com/watch?v=--6cKyF396c

ukala dümbelegi

2007-05-29T17:13:00.000+02:00

cok uzun bir yazi yazdim.sonra explorer denen moktan sey sorun cikardi,yazdiklarim kayboldu.kendisine küfrettim.yazida cok fenaydi zaten,agliyordum falan yazarken.icinde söyle bir bölüm vardi daha önce yazip vazgectigim icin elimde kalan.birkac saat önce yani.

"hicbir duyguyu tam olarak hissedemeyecek kadar kötü hicbir sarkinin iyilestiremeyecegi kadar umutsuzum.bagli oldugum pamuk ipliklerimin kopmasini istiyorum belki cok icimden.disimdan daha yüzeye yakin yerlerde daha bagli ,daha güclü olsa diye bir yanilsama var.saatlerce uyudum hic aglamadan uykuya daldim.sonra uyandim aglamaya basladim.yeniden uyumak istedim calistim ama olmadi.agliyorum sadece düsünmemeye calisarak ya da belkide gercekten düsünemeyecek halde."

hayat kötü ve aglamakli bugün ve explorer igrenc birsey.operayi seviyorum ben explorere karsi.saatlerdir agliyordum sonra yazdiklarim kaybolunca sustum kendiliginden.sinir yaptim.sonra karnimda acikti cok hemde.hersey sabah biraktigim gibi duruyor.daginik kirli ve bulasik.birsey bana iyi gelsin lütfen.karnimi doyursun ,etrafi toplasin,sigara da versin.enerji de versin.

birsey bana iyi gelsin.

benim kücük sari baligim...

2007-05-14T21:53:00.000+02:00

sen olmasaydin, yasamak bu kadar degerli olmazdi benim icin.seni cok seviyorum kücügüm.

tirnak icinde

2007-05-10T15:15:00.000+02:00

benim ellerim kaba/cirkin/yamuk , tirnaklarim yenik.gel tut ellerimi düzelt biraz.
iykk.igrencim.pardon sair bey.

tirnaklarimi yememe günleri düzenlemeye karar verdim.geldigimden beri yemeyip direndigim bir tirnagim uzadi,bir tuhaf oldum.heyecana kapildim.böyle beyaz beyaz ne güzel. en son evlenirken uzatabilmeye calismistim ama cok kisaydilar yine de.sonra tatilde hemen kesmistim bunlar ne ya oraya buraya takilirlar diye.oysaki daha elimi ters cevirip bakinca görünecek kadar bile uzun degildiler.tirnaklarim uzayinca ellerim yabancilasiyor bana.yillardir yiyorum ben onlari,ne büyük marifet di mi?cocugum oluncaya dek bunu unutsam iyi olur diye düsünerek bu kez vazgecmeye calisicam.tirnaklarini yiyen bir annem olsa ne düsünürdüm diye düsünüyorum ama yillardir kendime alistigim icin tuhaf gelmiyor.yok yok olmaz simdi kötü örnek olmayalim ilerde kafamiza vurur sen de tirnaklarini yiyorsun anne bu da iyi bir davranis degil diye.ben en iyisi birakmaya calisayim.di mi?ama uzatip ,sekil verip,oje moje süremem ki zaten ben beceremem bunlari tartismaya bile gerek yoktur.konu kapanmistir,tirnaklarimiz uzatilmaya daha dogrusu yenilmemeye calisilacaktir.basarilar...

sevenler ayrilmasin ,bademcikler alinmasin...

2007-05-09T13:28:00.000+02:00

hayat bana süpriz yapti.2008 den önce cikmasini beklemeyin dedikleri vize basvurum onaylandi ve ben 21 nisan günü sabah 06:30 da avusturya topraklarina ayak bastim.elbette avusturya topraklari mühim degil benim icin önemli olan sevdigimin de bu topraklarda olmasiydi.beklerken bol bol gözyasi dökmeyi garantileyen,uzun ayriliklara sebep olduguna konsoloslukda bekleyenleri izlerken ve gözlemlerken daha da inandigim, hatta ben ne kadar sansliyim tanrim diyerek kendisine sükranlarimi iletmeme sebep bu vizenin adi, aile birlesim vizesi.aslinda- aile kurmak icin ne kadar kararlisiniz bu kadar bekleyip de sinirlerinizi yipratmaya degecek mi bir daha düsünün -vizesi olsa daha anlamli olur bence.hem uzun isminden dolayi cok kisiyi elerler.neyse artik uzatmayayim geldim iste sonunda, gectim diger ucunda i.nin bekledigi kapidan ve yeni bir hayata alismaya calisiyorum simdi.

simdilik hayatimda cok bir degisiklik yok.ev hanimi gibi hissediyorum kendimi cünki bütün gün evdeyim,ne yemek yapayim diye düsünüyorum, evi temizlemeye ve toparlamaya calisiyorum.resmi olarak benden istenen hemen hemen tüm isleri hallettik.sadece gidip akciger filmi cektirmem gerekiyormus.adima postalanan ilk mektupda bu yaziyordu ,ne kötü ya.sanki türkiyede verem mi kaldi kardesim ,hem daha önce cektirmistim ben vizeye basvururken (gerci siz adami beklerken verem ediyonuz o ayri )terbiyesizsiniz ben ne diyeyim.ve en önemlisi en kisa zamanda kursa baslicam pazartesi günü yeni vizemi aldim ve kursa baslamam icin gerekli belgelerede ulasmis oldum.Ama cok hasta oldugum icin kursa gidip kayit olamadim bu hafta.yillardir olmadigim kadar kötü hasta oldum.bademciklerim kafam kadar oldular.saniyorum artik inat etmemeliyim onlardan ayrilmamak icin.neredeyse 5 gündür hastayim.hosgeldin hastaligi .ilk doktor macerami da yasamis oldum böylece.1 gr lik antibiyotik kullaniyorum günde iki kere ,üc gündür .simdi cok daha iyiyim ama gecmek bilmeyen hapsirik krizlerim ,fis fis burnum ve boru sesimde henüz bir gelisme yok.uzun süre agzim kapali duramiyorum burnumdan nefes alamadigim icin.cok ama cok komik bir haldeyim,bilenler bilir.

cok sikayet etmeyeyim , keyfim yerimde. i. bana cok iyi bakti ayaga kalkamadigim günlerde.o bana portakal suyu sikarken ne kadar guzel birseymis bu evlilik diye düsündüm,haha.sanki evli olmadan olmuyormus gibi.evliligi bilemicem ama sevdiginin yaninda olmak gercekten cok güzel.bahardan daha bahar,yesilden daha yesil,cok güzel birsey iste.ne diyeyim,darisi tüm özlem cekenlerin basina.

2007-04-15T23:33:00.000+02:00

Gideyim ben,çok kaldım...

Yola çıkma vakti geldi sonunda.18 nisan da konsolosluğa gelin kitty wu hanım,verelim şu vizenizi de artık bi susun dediler.Şaşkınım,mutluyum,heyecanlıyım,paniğim,salağım.

Ama sekiz aydır içimde çırpınan o minik kuş sonunda kanatlanıp uçabildi.Daha ne olsun ki?Hızlandırılmış bir hazırlanma süreci içindeyim bugünlerde.Uzun ve anlamlı cümleler kurmakta zorlanıyorum. Çünkü tatlı bir telaş ve heyecan tarafından ele geçirildim ve hiç şikayetçi değilim. Yine gelicem uzun uzun anlatmaya.

Çok Önemli Not:Beklerken beni merak eden teyzenteyfik kardeşim sen birtanesin.Tek okuyucum olduğun için değil tabii ki. :))

2007-04-05T00:11:00.000+02:00

Beklerken ben....

Rüyada ki Anne

2007-04-03T18:06:00.001+02:00

bugünlerde rüyalarımda hep anne oluyorum.bazen minicik kapkara bir oğluşa bazen sapsarı bonus kafa bir meleğe sahip,ama her durumda çok mutlu olduğum rüyalar.peşlerinden koşturduğum,dans edişine güldüğüm,ben nasıl dokunucam diyecek kadar minik olmasından endişelendiğim,havalara atıp tuttuğum anlar o kadar gercek ki uyanınca çok şaşırıyorum, nerdesin diye?

ben bu rüyaları çok seviyorum.